Television-gitarist Richard Lloyd op 75-jarige leeftijd overleden

Richard Lloyd, gitarist en medeoprichter van Television, is overleden. Hij werd 75. Volgens zijn familie stierf hij zaterdagochtend 7 november thuis in Chattanooga, Tennessee, aan cholangiocarcinoom, een vorm van galwegkanker. “Zijn liefhebbende vrouw Sheila en zijn hond Willie Mays waren bij hem aan het einde”, liet de familie weten.

Eerder dit jaar werd een inzamelingsactie opgezet om zijn medische kosten te helpen dragen. Ook Patti Smith, een oude bekende uit de New Yorkse scene, doneerde.

De man achter de melodie

Wie aan Television denkt, denkt al snel aan Tom Verlaine: de zanger, de songschrijver, het gezicht. Lloyd vond dat beeld onvolledig, en zei dat ook. In een interview met The Stranger legde hij uit wat hij aan de band toevoegde. Verlaine zong, maar in de coupletten speelde Lloyd de melodie. En hij bracht, in zijn eigen woorden, een rock-’n-rollhart in Television.

Dat klinkt als iemand die zijn aandeel graag benadrukt, en dat deed Lloyd ook. Maar wie Marquee Moon opzet, hoort waar hij het over had. Terwijl veel tijdgenoten het zochten in harde, snelle powerchords, bouwden Lloyd en Verlaine aan in elkaar grijpende lijnen, riffs en licks die alle kanten op mochten, tot in jazz en artrock aan toe. Twee gitaren die niet om de beurt de hoofdrol opeisten, maar samen één geheel vormden.

Lloyd had ook uitgesproken ideeën over de studio. In zijn memoires schreef hij dat hij het treurig vond om een plaat te maken die gewoon klonk als een band die live in een ruimte speelt. Bij ‘Venus’ stelde hij voor om zijn ingewikkelde partij noot voor noot te dubbelen. Verlaine en coproducer Andy Johns geloofden niet dat dat zou lukken. Het lukte wel, en volgens Lloyd wilde Verlaine daarna dat hij het op alles deed.

Van drums naar gitaar

Lloyd werd geboren in Pittsburgh, groeide grotendeels op in New York en begon eigenlijk achter een drumstel. De overstap naar gitaar beschreef hij in zijn memoires als een bijna hallucinante ervaring: de drums verloren hun kleur, klonken niet meer goed, en een stem zei hem dat hij een melodie-instrument moest spelen. Je kunt ervan denken wat je wilt, maar met dat melodie-instrument kwam het goed.

Na omzwervingen in Boston en Los Angeles keerde hij begin jaren zeventig terug naar New York. Daar vormde hij in 1973 Television met Verlaine, bassist Richard Hell en drummer Billy Ficca. Hell vertrok later en werd vervangen door Fred Smith. De band werd een vaste waarde in clubs als CBGB en Max’s Kansas City, tussen namen als Patti Smith, Ramones en Blondie.

Na debuutsingle ‘Little Johnny Jewel’ volgde in 1977 Marquee Moon, het album dat de band zijn plek in de geschiedenis gaf. Een jaar later kwam Adventure, waarna de band uit elkaar ging. In 1992 verscheen nog een titelloos derde album. Lloyd verliet Television in 2007. Verlaine overleed in 2023.

Een eigen loopbaan

Buiten Television bracht Lloyd negen soloalbums uit, met Field of Fire als een van de bekendere. Zijn laatste album was The Countdown uit 2018. Daarnaast speelde hij op platen van onder anderen Matthew Sweet, onder meer op diens album Girlfriend, en van Stephan Eicher en John Doe van X.

Sinds het nieuws bekend werd, kwamen er eerbetonen van collega’s. Johnny Marr noemde hem op Instagram “een zoeker en vinder en een echte inspiratie, met en zonder gitaar”. Lloyd Cole had Television maar één keer gezien, schreef hij, en al die geweldige riffs die de nummers dragen, speelde Richard.

Jeff Tweedy schreef over een gitaarles van een hele dag die hij ooit van zijn vrouw cadeau kreeg. Lloyd begon die les niet bij een akkoordschema, maar in het oude Griekenland, bij een instrument met één snaar. Het past bij iemand die de gitaar nooit alleen als gereedschap zag.