Gitaren

De Fender American Professional HotShot Telecaster heeft drie pickups

Fender zet een Stratocaster-pickup en een 5-wegschakelaar in de HotShot Telecaster. Wat dat betekent voor schakeling, hals, brug en speelgevoel.

Fender American Professional HotShot Telecaster, bodem met pickups en schakelaar
Fender American Professional HotShot Telecaster, bodem met pickups en schakelaar. Foto: Fender

Zeven. Zoveel pickupcombinaties haal je uit de American Professional HotShot Telecaster, waar een gewone Telecaster er drie heeft. Dat getal is de reden dat dit model bestaat. Fender zet een Stratocaster-single-coil tussen de twee vertrouwde Tele-pickups, geeft de gitaar een 5-wegschakelaar en verstopt onder de toonknop een push-push-schakelaar die de halspickup bijschakelt. Daarmee wordt een gitaar die van oudsher draait om eenvoud ineens een instrument met meer klankkeuzes dan een standaard Strat.

De HotShot hoort bij de vernieuwde American Professional-serie die Fender in oktober aankondigde. De toevoeging “II” is daarbij geschrapt: de lijn heet weer gewoon American Professional. Naast de HotShot bestaat de serie uit de Stratocaster, Stratocaster HSS, Telecaster, Jazzmaster, Jaguar en vier bassen, allemaal gebouwd in Corona, Californië. De HotShot is het enige model in die rij dat bewust aan een klassieker morrelt.

Een oud idee, netjes uitgevoerd

Een Strat-pickup in het midden van een Tele is geen nieuw idee. Studiogitaristen bouwden hun Telecasters al decennia zo om, en Fender zelf heeft het concept eerder onder de Nashville-naam verkocht. De gedachte is praktisch: wie in de studio of in een coverband snel moet wisselen tussen de snap van een Tele en de tussenstanden van een Strat, hoeft maar één gitaar mee te nemen.

Het probleem met die klassieke ombouw is dat je met een gewone 5-wegschakelaar juist de combinatie kwijtraakt die een Telecaster een Telecaster maakt: brug en hals samen. In de middenstand van een tweepickup-Tele zit precies dat geluid, en veel spelers gebruiken het meer dan ze denken. Een 5-wegschakelaar met drie pickups geeft standaard brug, brug plus midden, midden, midden plus hals en hals. De brug-halscombinatie zit daar niet tussen.

Daar zit het slimste onderdeel van deze gitaar. De push-push-functie op de toonknop voegt in de standen 1 en 2 de halspickup toe. In stand 1 krijg je dan brug plus hals, de klassieke Tele-middenstand. In stand 2 hoor je alle drie de pickups tegelijk. Samen met de vijf gewone standen kom je zo op zeven combinaties, zonder dat er een extra schakelaar of mini-toggle op de body hoeft.

De pickups

Alle drie de pickups komen uit de nieuwe V-Mod III-familie die Fender voor deze hele serie heeft ontwikkeld. Hals en brug hebben V-Mod III Single-Coil Tele-pickups, het midden een V-Mod III Single-Coil Strat. Fender belooft voor de hele lijn een gebalanceerde output, een duidelijke scheiding tussen de snaren en een goede respons op je aanslag. Voor de Tele-pickups zelf heeft het merk het over “twang, snap and snarl”, en dat is ook precies wat je van een brugpickup in een stalen brugplaat mag verwachten.

Fender American Professional HotShot Telecaster, voorkant met de HotShot-pickups
Fender American Professional HotShot Telecaster, voorkant met de HotShot-pickups. Foto: Fender

Dat de pickups uit één familie komen, is bij dit model meer dan marketing. Een Strat-pickup die los in een Tele wordt gezet, kan in output of karakter uit de toon vallen naast de Tele-pickups. Hier zijn ze naast elkaar ontworpen, waardoor de tussenstanden niet ineens zachter of dunner worden dan de rest. Dat is precies waar een gitaar met zoveel standen op staat of valt: zeven combinaties heb je weinig aan als er twee van in een live-mix wegvallen.

Wat je er in de praktijk mee hebt: stand 1 is de gewone brugpickup, met de attack en het bijtende hoog waarvoor mensen een Tele kopen. Stand 3 is de Strat-middenpickup alleen, een geluid dat op een Tele normaal gesproken niet bestaat. De standen 2 en 4 zijn de typische tussenstanden, met het holle, wat glazige karakter van twee single-coils samen. Stand 5 is de Tele-halspickup, ronder en minder fel dan de brug. En met de push-push heb je de Tele-combinatie van brug en hals of alle drie samen.

Of je al die standen nodig hebt, hangt sterk af van wat je speelt. Wie alleen country of rock-’n-roll speelt met een clean of licht crunchy amp, komt met drie Tele-standen een heel eind. Wie in één set funk, pop en Americana moet afwerken, heeft aan de extra keuzes duidelijk meer.

Bediening

De bediening is minimaal gehouden: een Master Volume en een Master Tone, met de schakelaar ernaast. De potmeters zijn ClassicGear Precision-exemplaren, met een vastgelegde draaiweerstand en een taper die het hele draaibereik bruikbaar moet maken. Bij een gitaar waar je vaak met het volume speelt om van crunch naar clean te gaan, is een gelijkmatig verlopende volumepot geen detail.

Er zit één echte beperking in deze opzet: er is maar één toonregelaar voor alle drie de pickups. Op een Strat kun je de middenpickup apart temmen; hier draai je bij elke stand dezelfde knop. In de praktijk betekent dat schuiven met de toon als je wisselt tussen de felle brugpickup en de rondere hals. Voor veel spelers is dat geen probleem, maar het is een concessie aan de klassieke Tele-layout met twee knoppen.

De push-push-schakelaar zelf is een tweede punt van aandacht. Het is een handige oplossing omdat hij onzichtbaar is, maar juist daardoor zie je tijdens het spelen niet in één oogopslag of de halspickup bijgeschakeld staat. Op een donker podium moet je onthouden in welke stand je zit. Dat is inherent aan elke push-push-oplossing en geen fout van deze gitaar, maar wie live veel schakelt, moet er even aan wennen.

Hals en speelgevoel

De hals heeft het Deep C-profiel, dat ook op de rest van de serie zit. Het is een middenweg: niet het dunne profiel van moderne shredgitaren, en ook niet de dikke vintage-knuppel van een vroege Tele. De randen van de toets zijn afgerond, waardoor de hals minder hoekig in de hand ligt, en de achterkant is afgewerkt met de Super-Natural satin-lak. Die voelt minder plakkerig aan dan een glanzend gelakte hals als je handen warm worden tijdens een lange set.

De specificaties zijn verder vertrouwd Fender. Schaallengte 648 mm (25,5 inch), een toetsradius van 241 mm (9,5 inch), een nootbreedte van 42,8 mm en 22 narrow-tall frets. Die radius is een compromis tussen de rondere vintage-toetsen en de vlakke toetsen van moderne gitaren: comfortabel voor akkoorden, maar je kunt de snaren laag zetten zonder dat bends afsterven. De hoge, smalle frets maken bends makkelijker omdat je vinger minder contact heeft met het hout. De topkam is van bot.

Fender heeft de halshiel opnieuw gevormd voor betere toegang tot de hoge posities. Bij een Telecaster met de klassieke vierkante hielplaat is dat welkom, want boven de vijftiende fret wordt het op veel Teles krap. De hals zit vast met vier schroeven in een asymmetrisch patroon en heeft Micro-Tilt, waarmee je de halshoek kunt bijstellen zonder de hals los te halen en met shims te gaan werken.

Een kanttekening die bij elke klassieke Tele-body hoort: er zit geen ronding aan de achterkant waar de body tegen je buik rust. Wie een Strat gewend is, merkt dat. Bij de HotShot is dat wat ironisch, omdat dit juist de Tele is die Strat-spelers aantrekt.

De brug

De brug is nieuw: een Tele-brug met drie zadels die je zowel top-load als string-through kunt besnaren. Bij string-through gaan de snaren door de body, zoals bij een klassieke Tele. Top-load haakt ze in de brugplaat zelf. Dat laatste geeft iets minder snaarspanning onder je vingers en maakt snaren vervangen sneller, string-through levert wat meer druk op de zadels op. Dat je zelf kiest, is praktisch.

De zadels zijn ClassicGear Compensated Brass Bullet-saddles. Messing zadels horen bij de Tele-traditie, en de compensatie lost het bekende probleem van drie zadels op: twee snaren per zadel betekent dat je nooit elke snaar perfect zuiver krijgt. Met gecompenseerde zadels ligt die afwijking al grotendeels vast in de vorm, zodat de intonatie bij normale snaardiktes dichter bij zuiver komt. Fender belooft voor de vernieuwde bruggen in de serie bovendien meer resonantie en sustain.

Af fabriek zitten er Fender USA 250L-snaren op, .009-.042. Dat is een lichte set voor een Telecaster. Prettig voor bends, maar wie dikker speelt, zal bij de eerste snaarwissel de intonatie en de hals opnieuw willen afstellen.

Afwerkingen en uitrusting

Er zijn vijf afwerkingen, verdeeld over twee toetsen. Met palissander krijg je 3-Color Sunburst, Oxblood of Dark Night. Met een esdoorn toets Aged Cherry Burst of Butterscotch Blonde. De slagplaten verschillen per kleur: tortoiseshell bij de sunburst, aged white pearloid bij Aged Cherry Burst, een enkellaags zwarte bij Butterscotch Blonde en een drielaags zwarte bij Oxblood. De Butterscotch Blonde met esdoorn toets en zwarte slagplaat is de klassieke Tele-look; dat die bij uitgerekend dit model te krijgen is, geeft een leuk contrast met de Strat-pickup ertussen.

Fender American Professional HotShot Telecaster met esdoornen hals en parelmoeren pickguard
Fender American Professional HotShot Telecaster met esdoornen hals en parelmoeren pickguard. Foto: Fender

In de doos zit een gegoten hardshell-koffer.

Linkshandigen vallen buiten de boot. Fender heeft voor het voorjaar van 2027 linkshandige versies aangekondigd van de Stratocaster, Telecaster, Precision Bass en Jazz Bass uit deze serie, maar de HotShot staat niet in dat rijtje.

Plaats binnen de serie

Het meest voor de hand liggende alternatief komt uit dezelfde lijn: de gewone American Professional Telecaster is er niet, die link hoort bij een ander model, dus kort: de gewone American Professional Telecaster heeft dezelfde hals, dezelfde brug en dezelfde V-Mod III Tele-pickups, maar geen middenpickup en een gewone 3-wegschakelaar. Hij is iets goedkoper. Wie de Tele vooral als Tele gebruikt, verliest daar niets aan en houdt de vertrouwde, overzichtelijke schakeling. Wat je wel mist, zijn de tussenstanden en de Strat-middenpickup.

De andere kant op ligt de American Professional Stratocaster: drie single-coils, een tremolo en een aparte toonregeling voor de middenpickup. Die geeft je de Strat-geluiden in hun eigen context, met de Strat-body en de belly cut erbij, maar zonder de brugpickup in een stalen brugplaat die het Tele-geluid zijn bite geeft. Wie de HotShot overweegt, heeft feitelijk één vraag te beantwoorden: is de basis een Tele of een Strat? De HotShot is een Tele die Strat-geluiden kan maken, niet andersom.

Oordeel

De HotShot is een goed doordacht instrument met een duidelijke rol. Het knappe zit niet in de extra pickup, want die trucs bestaan al lang, maar in de push-push die de brug-halscombinatie terugbrengt. Daardoor lever je niets in: elk klassiek Tele-geluid is er nog, en daar komen vier standen bij. Dat de drie pickups uit één familie komen, maakt het een samenhangend geheel in plaats van een ombouw.

Daar staat tegenover dat de gitaar complexer is geworden dan een Telecaster van nature is. Eén toonknop voor drie pickups, een schakelstand die je niet ziet en een middenpickup op de plek waar je bij een gewone Tele vrij kunt aanslaan: allemaal punten waar een purist over zal vallen. Dat zijn geen fouten, het is de prijs van de veelzijdigheid. Voor een sessiegitarist of iemand die in een coverband alle kanten op moet, is het een ruil die veel oplevert. Voor wie gewoon een Tele wil, is de standaardversie de logischere keuze.

Qua bouw en specificaties is het een volwaardige American Professional: Deep C-hals met afgeronde randen, nieuwe halshiel, Micro-Tilt, een nieuwe brug met gecompenseerde messing zadels en een koffer. Niets daaraan voelt als een concessie omdat dit het “speciale” model is.

De American Professional HotShot Telecaster is in oktober 2026 aangekondigd en kost in Europa tussen de 2249 en 2299 euro, afhankelijk van de uitvoering.