Bono zong 'We were once the greatest show on Earth' toch, ondanks bezwaren van The Edge en Adam Clayton
The Edge en Adam Clayton wilden een regel uit het U2-nummer The Greatest Show on Earth anders. Bono vertelt waarom hij hem toch zong zoals hij hem schreef.
“We were once the greatest show on Earth.” Die regel uit ‘The Greatest Show on Earth’, een nummer van het nieuwe U2-album Carnaval de Luz, had het bijna niet gehaald. Dat vertelde Bono in een interview met The Guardian dat op 6 november 2026 verscheen.
De rest van de band reageerde volgens hem vrijwel eensgezind: “You’re not going to sing that, are you?” Daarna volgden de tegenvoorstellen. The Edge opperde: “We could still be the greatest show on Earth?” Adam Clayton probeerde het met: “I think we’re the greatest show on Earth?”
Twee varianten die het ongemakkelijke woordje ‘once’ netjes wegwerken. Geen verleden tijd, gewoon nog altijd de beste. Begrijpelijk, voor een band die al vijftig jaar in dezelfde bezetting bestaat en nog steeds de grootste podia bespeelt.
Bono hield toch voet bij stuk. Hij weet naar eigen zeggen hoe het voelt als hij die regel zingt. Juist het terugkijken op wat had kunnen zijn, geeft hem hoop. Het gaat hem om het gevoel van “grasping that nettle”: de brandnetel gewoon vastpakken.
Democratie aan tafel
Dat Bono zijn zin kreeg, is binnen U2 minder vanzelfsprekend dan het lijkt. De band werkt met wat hij “the soviet” noemt: songwritingcredits worden altijd gelijk verdeeld en beslissingen worden samen genomen. Bruce Springsteen grapte al bij de opname van U2 in de Rock and Roll Hall of Fame in 2005 dat de band een soort democratie leek te hanteren. Voor een band was dat volgens hem puur vergif.
Larry Mullen Jr. heeft geen sluitende verklaring waarom het bij hen toch werkt. Als ze het echt begrepen, zei hij, waren ze uit de rock-’n-roll gestapt en politiek adviseur geworden. Wel moet je volgens hem een ruimte binnen kunnen lopen met de bereidheid om te delen en open te staan voor bijna alles.
Makkelijker wordt het niet, zegt Bono. Hij haalde Marianne Faithfull aan: “Never underestimate the male ego, darling.” Wie zich in mannen verdiept, weet volgens hem dat ze machtsverlies, of dat nu fysiek, seksueel of mentaal is, compenseren door hun spierballen te laten zien.
The Edge gaf toe dat hij er stiekem van droomt dat de anderen ooit gewoon doen wat hij zegt. Die fantasie heeft hij inmiddels opgegeven. En maar goed ook, voegde hij eraan toe: als dat zou gebeuren, kwam er een waardeloos album uit.
Terugblikken in de verleden tijd
Dat juist deze regel tot discussie leidde, past bij het moment. Carnaval de Luz is het zestiende studioalbum van U2 en de eerste plaat met nieuw eigen materiaal sinds Songs of Experience uit 2017.
Een band die na zo’n lange pauze terugkomt met een nummer waarin de zanger zingt dat ze ooit de grootste show op aarde waren, geeft spotters een makkelijke voorzet. Dat zijn bandgenoten er liever een vraagteken of een ‘nog steeds’ van hadden gemaakt, is dus goed te volgen. Bono koos toch voor de verleden tijd. In een band waarin alles per comité wordt beslist, is dat op zich al een kleine overwinning.
