Gitaren

Martin zet John Mayer voor het eerst in de Road Series met OM-13E en OMC-13E

Martin brengt twee John Mayer-signatuurmodellen naar de Road Series: de OM-13E zonder en de OMC-13E met cutaway, met een dek van Engelmann-sparren.

Martin OM-13E John Mayer en OMC-13E John Mayer
Martin OM-13E John Mayer en OMC-13E John Mayer. Foto: Martin

Een dek van massief Engelmann-sparren met aging toner is in Martins Road Series nog niet eerder voorgekomen. Op 10 november kondigde Martin de OM-13E John Mayer en de OMC-13E John Mayer aan en die twee zijn de eersten. Dat detail zegt meer over deze gitaren dan de handtekening op de toets. Mayer heeft sinds 2003 signatuurmodellen bij Martin, maar die hingen altijd bovenin de prijslijst. Met deze twee haalt Martin hem voor het eerst naar de serie voor werkende muzikanten, en het merk heeft daarvoor duidelijk niet alleen een naam op een bestaande Road Series-gitaar geplakt.

De OM-13E is het klassieke Orchestra Model zonder cutaway. De OMC-13E heeft dezelfde 14-fret body met een cutaway, zodat je de hoge frets beter bereikt. Verder zijn ze grotendeels gelijk. Het opvallendste verschil is de randversiering: de OM-13E krijgt Bold Herringbone, de OMC-13E een multi-stripe rand. Beide zijn ook in een linkshandige uitvoering te krijgen.

Wat er van Mayer in zit, en wat Road Series blijft

Wat deze modellen interessant maakt, is waar Martin de grens trekt tussen signatuur en serieproductie. Het dek is massief Engelmann-sparren met scalloped X-bracing. Engelmann is lichter van kleur en iets zachter dan het Sitka-sparren dat je meestal op Martins in deze prijsklasse vindt. Gitaristen die veel fingerstyle spelen kiezen er vaak voor, omdat zo’n dek bij een lichte aanslag al goed aanspreekt. De aging toner geeft het hout een iets donkerder, gelige tint, alsof de gitaar al een paar decennia in een woonkamer heeft gestaan. Het is een cosmetische keuze, maar wel een die je bij Martin vooral bij de duurdere series ziet.

Ook de achter- en zijkanten zijn massief: zwart walnoot, in hoogglans met een naturel beits. Bij een gitaar in deze serie is dat niet vanzelfsprekend, want de Road Series kent ook modellen met gelamineerde kanten. Hier is de hele klankkast van massief hout.

De hals volgt Mayers voorkeuren. De mensuur is 25,4 inch (645 mm), de lange schaal die je ook op de dreadnoughts van Martin vindt en die op een OM-body voor wat extra spanning en definitie zorgt. De zadelbreedte is 1 11/16 inch (42,9 mm), het profiel is Martins Performing Artist-hals met standard taper. Dat profiel is wat slanker en moderner dan de dikke halzen van de vintage-reeksen, en spelers die ook veel elektrisch spelen voelen zich er doorgaans snel thuis. De toets is van ebben, heeft twintig frets en een radius van 16 inch. Op de toets zit een custom inlay van imitatieparelmoer met Mayers handtekening en in de klankkast een papieren label waarop die handtekening is voorgedrukt.

John Mayer met zijn Martin OM-13E John Mayer in de woonkamer
John Mayer met zijn Martin OM-13E John Mayer in de woonkamer. Foto: Martin

Waar de Road Series zichtbaar wordt, is in de onderdelen eromheen. De hals is van ‘select hardwood’, zoals Martin dat in deze serie noemt, en niet van mahonie. De gitaren worden in Mexico gebouwd. De rozet is van imitatie-abalone, de binding antiekwit en de stemmechanieken zijn open nikkelen mechanieken. Het zadel is van Corian, de brugzadel van TUSQ en de brug van ebben in Martins Modern Belly-vorm. Er zit Martin E1-elektronica in met ingebouwde stemmer. Dat is een eenvoudig systeem voor wie op het podium vooral een betrouwbaar signaal en een snelle stemcontrole wil, meer niet. Wie ingewikkelde EQ-mogelijkheden op de gitaar zelf verwacht, moet die in een pedaal of op de mengtafel zoeken. De gitaren worden geleverd in een softshell case, geen harde koffer.

Die verdeling is logisch. Martin steekt het geld in het hout dat je hoort en de hals die je voelt, en bespaart op de onderdelen die je later nog kunt vervangen. Een harde koffer koop je er altijd nog bij, een massief Engelmann-dek niet.

Een flinke stap omlaag in prijs

In Europa kosten beide modellen rond de 2.300 euro, voor de cutaway en de versie zonder cutaway hetzelfde bedrag. Daarmee staan ze helemaal bovenaan de Road Series, duidelijk boven de signatuurmodellen van Joe Bonamassa (de 00-10E Retro) en Shawn Mendes (de 000-10E). Voor een Road Series-gitaar is dat dus veel geld. Voor een Mayer-Martin is het zonder twijfel de goedkoopste instap tot nu toe. Zijn vorige twee modellen, een stel Orchestra-gitaren in Gray Sunburst, zaten in prijs ver daarboven, en de D-45 John Mayer uit 2018 had een prijskaartje van vijf cijfers. Daar komt nog de limited-edition OM-28 John Mayer uit 2003 bij, waarmee de samenwerking begon. De OMJM John Mayer, het bekendste model uit die reeks, blijft gewoon in Martins catalogus.

John Mayer
John Mayer. Foto: Martin

Het patroon is bekend uit Mayers elektrische hoek. Bij PRS kwam er naast de Silver Sky uit de Core-lijn ook een SE-versie van de Silver Sky, met dezelfde opzet voor een veel kleiner budget. Het verschil is dat Martin hier niet naar het goedkoopste segment gaat, maar naar de bovenkant van zijn middenklasse. Een instapgitaar is de OM-13E dus niet. Het is een serieuze akoestische gitaar met een volledig massieve klankkast en een element, met de naam van een gitarist erop die je zelden met iets anders dan een Martin ziet.

Wie Martins andere recente stappen volgt, ziet dat het merk de laatste jaren vaker probeert spelers aan te spreken die geen vintage-specs zoeken. Denk aan de SC-serie met zijn ongewone bodyvorm. De Mayer-modellen zijn een stuk traditioneler: een OM-body, X-bracing, herringbone en ebben. De vernieuwing zit hier vooral in de plek in de catalogus.

Beide gitaren worden verkocht via geautoriseerde Martin-dealers en de webshop van Martin. Wie de handtekening van Mayer op een Martin wil, hoeft voortaan geen gitaar meer te kopen die duurder is dan een gebruikte auto. Wel krijg je een dek dat er met wat toner ouder uitziet dan het is.