Gretsch maakt baritongitaren van de Electromatic CVT en Jet
Gretsch brengt de Electromatic CVT en Jet uit als baritongitaar, met 27 en 29,75 inch mensuur. Waar ze sterk zijn en waar ze tekortschieten.

Gretsch bracht in mei 2026 twee baritongitaren uit in de Electromatic-serie: de CVT Baritone met een mensuur van 27 inch en de Jet Baritone met 29,75 inch. Beide zijn zessnarig, hebben een mahoniehouten body en twee humbuckers.
De richting is duidelijk. In de promotievideo speelt Erik Bickerstaffe, gitarist van de Britse metalcoreband Loathe, beide gitaren met lage, stevige riffs die je eerder bij een Jackson of ESP verwacht dan bij het merk van Brian Setzer en Chet Atkins. Helemaal nieuw terrein is het niet: de oudere G5260 Electromatic Jet Baritone bestond al. Met twee baritons naast elkaar maakt Gretsch er nu een bewuste keuze van.
De twee gitaren delen veel, maar zijn verschillend bedoeld. Dat zit vooral in één getal.
Twee mensuren, twee manieren van laag
De CVT Baritone heeft een mensuur van 27 inch (686 mm), een lengte die in de baritonwereld als gematigd geldt. De Jet Baritone gaat met 29,75 inch (756 mm) een flink stuk verder en komt in de buurt van een Bass VI. Het verschil tussen beide gitaren is groter dan het verschil tussen de CVT en een gewone elektrische gitaar.
Die lengte bepaalt wat je ermee kunt. Een langere mensuur geeft bij dezelfde stemming meer snaarspanning, waardoor een laag gestemde snaar strakker blijft en minder gaat flapperen. De CVT komt uit de fabriek met nickel plated steel-snaren in .014-.068 en is gestemd in A-standaard. Laag, maar nog geen extreem terrein. De Jet laat zich stemmen van B-standaard tot een heel stuk lager, en de geteste uitvoering deed dat met een set .013-.065. Dat de langere gitaar met dunnere snaren uit de voeten kan, laat precies zien waar die extra inches voor dienen.
Voor wie twijfelt, is dit de belangrijkste keuze. De CVT is een gitaar die laag gestemd is. De Jet schuift al op richting een instrument in een eigen categorie.
Bouw en afwerking
De CVT Baritone is gebaseerd op de Corvette-vorm uit de jaren zestig, een gitaar die onder meer Rory Gallagher en Jack Antonoff bespeelden. Gretsch blies die vorm in 2025 nieuw leven in met de Electromatic CVT Double-Cut, na het succes van Antonoffs Princess CVT. De baritonversie heeft een body van massief mahonie met afgeschuinde contouren en een geschroefde esdoornhals met een Performance C-profiel. De gebonden palissander toets heeft een radius van 12 inch, 22 medium jumbo frets en Neo-Classic thumbnail inlays. Het zadel is een GraphTech NuBone. De CVT is er in één kleur: Bristol Fog.
De Jet Baritone volgt het bekende single-cut Jet-ontwerp en is daarmee het meest herkenbare Gretsch-instrument van de twee. De mahonie body heeft holle kamers en een gelijmde esdoorn top. Ook hier zit een geschroefde esdoornhals, met een radius van 12 inch en 22 medium jumbo frets. De besproken uitvoering heeft de afwerking Imperial Stain.
Opvallend is het gewicht. Ondanks de langere hals is de Jet met 3,6 kilo iets lichter dan de CVT met 3,8 kilo, wat logisch is bij een body met kamers. Lichte gitaren zijn het allebei niet, maar ook geen uitschieters.
De bouwkwaliteit is goed voor de prijsklasse. De afwerking is netjes, de hardware houdt de stemming en de binding en inlays geven beide gitaren meer uitstraling dan je bij een instrument van rond de zeshonderd euro zou verwachten. Daar heeft de Electromatic-serie altijd op geleund, en de baritons maken geen uitzondering.

Speelgevoel
Hier wordt het verschil tussen beide modellen het duidelijkst. De CVT voelt ondanks zijn 27 inch nog redelijk vertrouwd. Wie een gewone gitaar gewend is, hoeft zijn linkerhand niet opnieuw uit te vinden. Hij hangt prettig aan de band en is niet koplastig, wat bij een verlengde hals geen vanzelfsprekendheid is.
De hals zelf is stevig. Met snaren tot .068 betekent dat wel dat bends werk vragen. Wie veel lead speelt, merkt snel dat de dikke snaren en de hogere spanning tegenwerken. Geen ontwerpfout: zo werkt een bariton met deze snarenset nu eenmaal.
De Jet vraagt meer gewenning. Bij 29,75 inch liggen de frets in de eerste posities duidelijk verder uit elkaar, en wie open akkoorden of grote rekken speelt, voelt dat. De body is goed in balans en het halsprofiel biedt genoeg houvast om er bij riffs stevig in te grijpen. Het is ook duidelijk een riffinstrument. Snelle solo’s hoog op de hals kunnen, maar daarvoor is dit niet gebouwd.
Klank met gain
De CVT heeft twee Twin Six-humbuckers, de Jet een paar PureVolt Twin Six-humbuckers. Het zijn geen Filter’Trons: wie bij Gretsch aan de twang van de klassieke hollowbodies denkt, krijgt hier iets anders. Het zijn ook geen hete, strak gecomprimeerde pickups zoals op moderne metalgitaren. De output is eerder gematigd en de klank vol.
Dat maakt beide gitaren sterk in rock, stoner, doom en sludge. Met flink wat gain blijven akkoorden vol en zwaar, en riffs krijgen het logge karakter dat bij die stijlen hoort. De CVT kan goed overweg met hogere gain en blijft stabiel in A-standaard.
De Jet tekent riffs in lage stemmingen preciezer af dan de CVT. Dat is geen verrassing: door de langere mensuur hebben de lage snaren meer spanning, waardoor de attack scherper is en snelle palm-muted figuren minder uitlopen. Maar ook de Jet heeft een grens. Bij zeer lage stemmingen wordt het geheel modderig en minder gecontroleerd. Voor sludge is dat misschien precies de bedoeling. Wie strakke, moderne djent wil spelen, loopt tegen de pickups aan en komt dan al snel uit bij een pickupwissel.
Dat is de belangrijkste kanttekening bij beide gitaren. Hals en mensuur zijn klaar voor heel laag werk, de elektronica gaat daar niet volledig in mee.
Coil-splits en clean
Beide gitaren hebben coil-splits. Op de CVT zit die functie in push-pull-potmeters, naast een master volume met treble bleed en een master tone. Door de treble bleed verliest de klank geen hoog als je het volume terugdraait, handig om vanaf de gitaar van een zware sound naar een lichtere crunch te gaan.

De splits zijn een nuttige uitbreiding. Ze geven meer articulatie en maken cleane en ambient klanken mogelijk die met de volle humbuckers lastiger zijn. Toch is clean niet de sterkste kant van deze gitaren. De volle humbuckerklank klinkt clean wat dof, en de halspickup van de CVT kan in het lage register diffuus worden. Gesplitst wordt het helderder, maar in het laag minder overtuigend, en er komt extra brom bij.
Wie een bariton vooral zoekt voor de cleane, galmende twang van surf of spaghettiwestern, komt met de splits een eind, maar deze gitaren zijn op hun best als er gain op staat. Een kleine ironie bij een merk dat juist met twang groot werd.
Alternatieven
De ESP LTD M-201HT is een baritongitaar die nadrukkelijker op metal is gericht. Wie vooral strakke, moderne heavy klanken zoekt en geen waarde hecht aan de Gretsch-vormgeving, zit daar dichter bij.
De Squier Paranormal Jazzmaster HH Baritone en de Fender Player Fusion Jaguar Baritone zijn baritons met een offset-uitstraling. Wie de lengte van de Jet aantrekkelijk vindt en nog een stap verder wil, belandt bij een Bass VI, zoals de Fender Vintera III Early ’60s Bass VI of de Classic Vibe Bass VI van Squier. Voor een vintage richting is er ook de Danelectro ’56 Baritone.
Welke van de twee
De CVT Baritone is de toegankelijke van de twee: een gitaar van 27 inch die nog aanvoelt als een gitaar, comfortabel aan de band hangt en zich in A-standaard goed thuis voelt. De Jet Baritone is het extremere instrument, met een mensuur die richting Bass VI gaat, een strakkere attack in het laag en een speelgevoel waar je even in moet groeien.
Beide zijn goed gebouwd, zien er beter uit dan hun prijs doet vermoeden en zijn sterk in zware, lage riffs. De zwakke plek zit bij de pickups: vol en krachtig, maar niet strak genoeg voor de meest moderne vormen van metal en niet helder genoeg voor wie vooral clean speelt. Wie doom, sludge, stoner of stevige rock speelt, krijgt precies wat hij nodig heeft. Wie richting djent wil, koopt eigenlijk een goede basis waar later andere pickups in gaan.
De keuze is vooral een kwestie van hoe laag je wilt. Tot A-standaard is de CVT de makkelijkste route. Wie er structureel onder zit, heeft meer aan de extra lengte van de Jet.


