Cort L60 zet een massief sparren bovenblad op een compacte orchestra-body

Wie de naam L60 bij Cort tegenkwam, dacht een paar jaar geleden vooral aan mahonie. In het instapsegment van het merk stonden kleine orchestra-gitaren met een donkere open-pore afwerking, zoals de L60 MF die al in oktober 2023 werd besproken. Ze vielen op in een prijsklasse die grotendeels bestaat uit lichtgekleurde dreadnoughts met een sparren top. Cort zelf is vooral bekend als fabrikant die al decennia gitaren bouwt, van akoestische modellen tot elektrische instrumenten als de X700 Duality II.

Op 15 april 2025 gooide Cort het over een andere boeg. Het merk kondigde de 60 Series aan, een opgeschoonde reeks met twee bodyvormen en een duidelijke indeling. De dreadnought heet bij Cort Earth, de orchestra-vorm heet Luce. Binnen die reeks kun je kiezen tussen een massief sparren of een massief mahonie bovenblad, en daarnaast tussen uitvoeringen met en zonder elektronica en cutaway. De L60 is de meest basale variant van de Luce-kant: orchestra-body, massief sparren bovenblad, geen pickup, geen cutaway.

Dat de gitaar nu weer aandacht krijgt, komt doordat Guitar World er op 12 november 2026 een review van publiceerde. Het instrument zelf is dus anderhalf jaar oud. In die review wordt hij overigens L-60 genoemd; Cort schrijft het op de eigen productpagina zonder koppelteken, als L60.

Sparren tegenover mahonie

Het belangrijkste verschil tussen de L60 en zijn naaste familielid, de L60M, zit in het bovenblad. Waar de L60M een massief mahonie top heeft, kiest de L60 voor massief sparren. De rest van de basis is gedeeld: achter- en zijkanten van mahonie, Advanced X-bracing, een mahonie hals met dovetail-verbinding, een toets en brug van laurier.

In de praktijk is dat geen detail. Het bovenblad doet bij een akoestische gitaar het meeste werk, en sparren en mahonie gedragen zich anders. Cort beschrijft de L60 zelf als helder en gedetailleerd, de L60M als warm en harmonisch rijk. Dat zijn marketingwoorden, maar ze passen bij wat je in het algemeen van deze houtsoorten verwacht: sparren geeft meestal meer attack en een opener hoog, mahonie comprimeert wat meer en legt de nadruk op het midden.

De beschikbare reviews bevestigen dat beeld, met een kanttekening. Twee van de drie besprekingen die over deze familie verschenen, gaan over mahonie-uitvoeringen: de L60 MF en de L60M OP. Die omschrijven een warme, zachte klank, respectievelijk een gitaar met veel projectie en een nadruk op het hoog die bij spelen met een plectrum het laag kan overstemmen. Die bevindingen zijn dus niet zomaar over te zetten naar de sparren-L60. De review van Guitar World is de enige die over precies dit model gaat, en daarin wordt de klank omschreven als helder, direct en overwegend gebalanceerd, met een duidelijke focus op het middengebied.

Ook qua uiterlijk lopen de twee uiteen. De sparren-modellen in de 60 Series zijn er in Natural Gloss en Black Gloss. De mahonie top komt alleen in een open-pore afwerking. Dat is meer dan een kwestie van smaak, want de afwerking zit ook op de hals, en daarover later meer.

Orchestra of concert

Cort is niet helemaal consequent over de bodyvorm. In de aankondiging van de 60 Series en in de koppen op de productpagina heet de L60 een orchestra-model. In de toelichting op dezelfde pagina staat ineens Concert. Guitar World spreekt van OM, ofwel orchestra model. Voor de koper maakt de benaming weinig uit: het gaat om een kleinere body dan een dreadnought, met een duidelijk ingesnoerde taille.

Cort legt zelf uit wat dat oplevert: minder nadruk op het laag, een sterk middengebied en een helderder, zoeter hoog. Het merk noemt de vorm ideaal voor fingerpicking en solospel met losse noten, en zet de dreadnought neer als de gitaar voor aanslaan in een band. Dat is een eerlijke indeling, en ze volgt ook logisch uit de constructie. Een kleinere klankkast verplaatst minder lucht, dus het diepe laag van een dreadnought moet je niet verwachten. Guitar World noemt dat ook expliciet als beperking.

Opvallend is de mensuur. Met 25.5 inch, oftewel 648 mm, heeft de L60 een lange schaal voor een kleine body. Dat is niet ongewoon bij OM-gitaren, maar het betekent wel dat de snaren op dezelfde stemming meer spanning hebben dan op een gitaar met een kortere mensuur. Dat levert doorgaans een strakkere, duidelijker gedefinieerde toon op, en tegelijk een iets stuggere speelervaring. Voor een gitaar die Cort nadrukkelijk ook aan kleinere spelers en fingerpickers aanbiedt, is dat een keuze met twee kanten.

Hals, toets en afstelling

De hals is bij een gitaar in deze prijsklasse vaak het verschil tussen een instrument waarop je blijft spelen en een die in de hoek belandt. Cort geeft daarover vrij precieze cijfers. De topkam is 43 mm breed, een gangbare maat voor staalsnarige gitaren. De halsdikte is 21,0 mm bij de eerste fret en 22,5 mm bij de zevende. Dat is aan de slanke kant. De toets heeft twintig frets, een radius van 15,75 inch (400 mm) en witte dot-inlays van 6 mm. De truss rod werkt in twee richtingen en wordt bediend met een inbussleutel van 4 mm.

Die slanke hals is volgens Guitar World prettig voor beginners en spelers met kleinere handen, maar kan voor wie grote handen heeft wat krap voelen. Dat volgt ook gewoon uit de maten. De reviewer had daarnaast kritiek op de afwerking van de hals, die glanzend en wat dik zou aanvoelen. Ook dat is logisch te verklaren: de sparren-L60 heeft een gloss-finish, en een glanzende lak op de achterkant van de hals voelt nu eenmaal anders aan dan de open-pore of satijnen afwerking van de mahonie-broers. Wie gewend is aan een satijnen hals, merkt dat direct.

Het andere kritiekpunt in de review betreft de actie, die iets lager had gemogen. Hier is een vergelijking met de mahonie-uitvoeringen interessant, want in de reviews van de L60 MF en de L60M OP werd de actie juist geprezen als goed afgesteld uit de doos. Dat zegt vooral iets over de spreiding tussen exemplaren en over de fabrieksafstelling, en minder over het ontwerp. Met een verstelbare truss rod en een zadel dat bij gitaren van dit type doorgaans te bewerken is, valt een hogere actie in de regel te corrigeren door een gitaartechnicus. Voor een beginner die zelf nog niet weet hoe een gitaar hoort te liggen, is dat wel een extra stap.

De dovetail-halsverbinding is een detail dat in deze prijsklasse niet vanzelfsprekend is. Cort noemt hem goed voor de trillingsoverdracht en de duurzaamheid. Belangrijker voor de praktijk is dat een goed gemaakte dovetail een bewezen, traditionele constructie is die later bij een eventuele halsreset ook te bewerken valt.

Afwerking en details

De L60 heeft een klassieke uitstraling. Witte purfling, zwarte binding rondom de body, een kop met drie mechanieken aan elke kant, gegoten stemmechanieken. Af fabriek zitten er gecoate snaren op, die volgens Cort langer meegaan omdat ze minder snel corroderen. Dat is een kleine maar praktische keuze voor een gitaar die waarschijnlijk vaak in handen komt van mensen die niet elke maand nieuwe snaren opzetten.

Over de rozet bestaat onduidelijkheid. Cort noemt die op de productpagina en in de aankondiging abalone. Guitar World beschrijft bij het besproken exemplaar een rozet van ABS die abalone nabootst. Waar dat verschil vandaan komt, is uit de beschikbare informatie niet op te maken. Het kan gaan om een productiewijziging, om een verschil per markt of simpelweg om een onnauwkeurige omschrijving aan een van beide kanten. Voor de klank maakt het niets uit, maar wie op dat detail let, weet nu dat de specificatie niet vastligt.

Cort vermeldt bij de achter- en zijkanten alleen dat ze van mahonie zijn, zonder te specificeren of dat massief of gelamineerd hout is. Bij de top staat nadrukkelijk massief. Het ligt voor de hand dat de rest gelamineerd is, zoals vrijwel overal in dit segment, maar de fabrikant zegt het niet met zoveel woorden. Ook voor een gelamineerde achterkant geldt dat het zeker geen nadeel hoeft te zijn: zo’n kast is minder gevoelig voor schommelingen in luchtvochtigheid.

Volgens Guitar World waren frets, binding en de interne bracing netjes afgewerkt. Over de verwerking zijn de reviews van de mahonie-uitvoeringen even positief, wat erop wijst dat Cort de bouwkwaliteit van deze reeks redelijk constant weet te houden.

Zonder elektronica, met een broer die het wel heeft

De L60 heeft geen pickup en geen voorversterker. Dat is geen vergeten detail maar een bewuste positionering. Wie wil aansluiten, kan bij Cort terecht voor de L60CE. Die heeft dezelfde sparren top en dezelfde orchestra-body, maar daarbij een cutaway voor betere bereikbaarheid van de hoge posities en een Cort CE304T-voorversterker met 3-bands EQ en een ingebouwde stemapparaat. De bediening zit aan de zijkant van de body.

De keuze tussen de twee is daarmee helder. De L60 is een gitaar om akoestisch te bespelen: thuis, op les, bij het schrijven. Ook Guitar World wijst voor wie met versterking wil optreden door naar de L60CE. Een zuiver akoestische gitaar is in theorie natuurlijk ook met een microfoon op te nemen of achteraf van een pickup te voorzien, maar dan ben je bij de CE-versie al snel goedkoper en eenvoudiger uit.

De cutaway is overigens het enige verschil dat ook zonder kabel telt. Met twintig frets en een hals die aan de body vastzit, zijn de hoogste posities op de gewone L60 lastiger te bereiken. Voor akkoordenspel en fingerpicking in de eerste posities speelt dat nauwelijks.

Tegenover de concurrentie

Guitar World noemt als alternatieven de Yamaha FG800 en de Fender CD-60S. Dat zijn twee logische namen, want beide spelen in dezelfde prijsklasse en beide hebben, net als de Cort, een massief sparren bovenblad. Het grote verschil is de vorm: zowel de Yamaha als de Fender zijn dreadnoughts.

Daar zit meteen de kern van de vergelijking. Wie vooral akkoorden aanslaat, met anderen samenspeelt of een volle bas wil, zit met een dreadnought vanuit de bouw al dichter bij dat doel. Cort zegt dat zelf ook over de eigen Earth-modellen. De L60 is juist interessant voor wie een kleinere body prettiger vindt, of meer met de vingers speelt en een strakker gedefinieerd geluid zoekt. Het gaat dus niet zozeer om beter of slechter, maar om een andere gitaar voor een ander soort spel.

Binnen Cort zelf is de vergelijking met de mahonie-L60M minstens zo relevant. Dezelfde maten, dezelfde hals, dezelfde bouwwijze, maar een ander klankkarakter en een andere afwerking. Wie houdt van een warm, ingetogen geluid en een matte hals, kijkt eerder daar. Wie een helderder geluid zoekt en een glanzende gitaar mooi vindt, eindigt bij de L60.

Prijs

Guitar World noemt een introductieprijs van 229 euro. Dat bedrag is niet bevestigd door Cort zelf, want de officiële productpagina vermeldt geen prijs. Of de gitaar nu overal voor dat bedrag te krijgen is, valt uit de beschikbare informatie dus niet met zekerheid te zeggen. Als het klopt, is een massief sparren bovenblad met deze specificaties voor dat geld een sterke combinatie, al zijn de genoemde concurrenten van Yamaha en Fender daar ook niet ver van verwijderd.

Oordeel

De L60 is geen gitaar die met opvallende features komt. Hij doet het met een paar keuzes die in dit segment het verschil maken: een massief bovenblad, een traditionele halsverbinding, een nette hals met slanke maten en gecoate snaren. Daarmee is hij inhoudelijk sterker uitgerust dan veel gitaren in dezelfde prijsklasse, en past hij goed bij beginners, mensen die een tweede gitaar voor thuis zoeken en spelers die meer met de vingers spelen dan dat ze aanslaan.

De beperkingen volgen grotendeels uit de opzet. Een orchestra-body heeft minder laag dan een dreadnought. Geen elektronica betekent dat je voor optreden naar een ander model moet. De glanzende hals is een smaakkwestie die niet iedereen zal bevallen, en de fabrieksafstelling lijkt per exemplaar te verschillen. Het zijn geen fundamentele bezwaren, maar wel dingen die bepalen voor wie deze gitaar bedoeld is.

Wat het meest opvalt, is hoe duidelijk Cort de 60 Series heeft ingedeeld. Elke combinatie van body, top en elektronica heeft een eigen model, en de L60 is daarin het zuivere uitgangspunt.

Wat nog onduidelijk is

Anderhalf jaar na de aankondiging zijn er nog een paar open vragen. Cort zei bij de introductie dat alle modellen wereldwijd online en via lokale winkels verkrijgbaar zouden zijn, maar de productpagina van de L60 vraagt bezoekers nog steeds om een melding achter te laten voor beschikbaarheid in hun land. Hoe breed de gitaar in Nederland, Duitsland en Frankrijk werkelijk in de winkel ligt, is daarmee niet vast te stellen. Ook de actuele verkoopprijs bevestigt Cort niet, en het verschil tussen de abalone rozet op papier en de ABS-rozet op het besproken exemplaar is niet opgehelderd. Een opvolger of nieuwe uitvoering van de L60 heeft Cort sinds april 2025 niet aangekondigd.