Basgitaar

Lusithand Devices zet zijn bas-preamp met vierbands EQ in de Codex-pedaal

Lusithand Devices brengt met de Codex een bas-preamp in pedaalvorm uit, met de vierbands EQ van de 800, een Contour-knop en veel interne headroom.

Lusithand Devices Codex bassvoorversterker
Lusithand Devices Codex bassvoorversterker. Foto: Lusithand Devices

Wie Lusithand Devices kent, kent het merk meestal van wat er in een bas zit en niet van wat ervoor op de vloer staat. De catalogus draait om onboard preamps: de Bass Filter-preamps, de NFP met één filterknop die bas, mid en treble tegelijk bedient, de 800 onboard preamp en de 4 Band EQ Jazzplate pre-amp. Daarnaast was er tot nu toe één pedaal, de Alma Bass Compressor. Begin november kwam daar een tweede pedaal bij, en dat is in zekere zin het omgekeerde van waar het merk mee begon: de Codex, een complete bas-preamp in pedaalformaat.

Het belangrijkste aan de Codex is dat Lusithand de EQ van de 800 onboard preamp uit de bas heeft gehaald en in een losse doos heeft gezet. Dat betekent dat je die klankregeling niet meer hoeft in te bouwen. Een onboard preamp vraagt om een bas met ruimte in het elektronicavak, een batterij en meestal een middagje solderen of een bezoek aan de gitaarbouwer. De Codex werkt met elke bas die je erin steekt, passief of actief, en je zet hem gewoon op je pedalboard.

De vierbands EQ is een cut/boost-ontwerp met vaste frequenties: Bass op 60Hz, Lo-Mid op 250Hz, Hi-Mid op 1kHz en Treble op 4kHz. Dat zijn verstandige keuzes voor bas. Met 60Hz zit je in het gebied waar de grondtoon van de lage snaren en de druk in een zaal vandaan komen, en waar je in een galmende ruimte juist het eerst wilt snoeien. Rond 250Hz zit het lijf van de bas, maar ook het doffe, kartonachtige geluid dat een mix dichtslibt. Met 1kHz regel je de grom en de definitie van de frets, het gebied waarmee een bas tussen twee gitaren met veel gain hoorbaar blijft. En 4kHz is voor het tikje van de plectrum, het geluid van de snaren en de pop van slapspel, of om ruis en een scherpe tweeter in toom te houden. Het zijn geen semiparametrische mids, dus je kiest de frequenties niet zelf, maar het zijn wel vier punten die bassisten in de praktijk het vaakst aanraken.

Headroom als uitgangspunt

Wat de Codex technisch onderscheidt, zit vooral binnenin. Het pedaal draait op 9V tot 18V DC, center negative, en heeft een interne spanningsconverter die de voedingsspanning flink opschroeft. Op 9V werkt het circuit intern met ±16V, op 18V wordt dat ±32V. Dat is veel ruimte boven het signaal. Voor bas maakt dat meer uit dan voor gitaar: een stevige aanslag, slapspel of een actieve bas met een hete uitgang levert korte pieken die een preamp op een krappe 9V-voeding al snel laat clippen, zeker als je ook nog de lage frequenties opdraait. Lusithand belooft dat transient-pieken met deze opzet intact blijven zonder ongewenste distortion. Gezien de interne spanningen is dat een geloofwaardige claim, al is het uiteindelijk iets wat je pas met je eigen bas en aanslag echt hoort.

Het stroomverbruik blijft daarbij bescheiden: 38mA op 9V en 45mA op 18V. Dat past op vrijwel elke geïsoleerde uitgang van een gangbare pedalboardvoeding, ook als je kiest voor 18V om het maximale uit de interne headroom te halen.

Naast de vier EQ-banden zit er een Contour-knop op de Codex. Die stuurt een vaste curve aan waarbij het middengebied licht wordt uitgehold en laag en hoog tegelijk omhoog gaan: de bekende smiley-curve, maar dan traploos regelbaar met één knop in plaats van drie knoppen die je elke keer opnieuw moet instellen. Lusithand presenteert die curve als een directe route naar een moderne, mix-klare sound. Wat dat in de praktijk betekent, hangt sterk af van de bas en van de band: een uitgeholde mid klinkt in je eentje indrukwekkend en kan in een volle mix ook juist wegzakken. Het fijne is dat je de vier EQ-banden er gewoon naast hebt om dat te corrigeren.

De Attack-schakelaar, door Lusithand ook als bright-schakelaar omschreven, geeft een subtiele boost in het hoog die de attack van de noot en de definitie in de bovenkant naar voren haalt. Dat is handig als je bas op het ene podium te dof klinkt en je de Treble-knop niet steeds wilt verdraaien.

Tot slot is er een -8dB-schakelaar aan de ingang. Die laat je uit voor passieve bassen of instrumenten met een lage output. Speel je een actieve bas of een instrument met hete pickups, dan zet je hem aan om te voorkomen dat de ingang van de preamp clipt. Met de interne headroom is dat geen overbodige luxe: zo kun je ook met een hete bas de EQ flink gebruiken zonder dat de ingangstrap het eerst opgeeft. Een algemene volumeknop regelt het uitgangsniveau.

De Codex is sinds begin november te koop en kost £219. Een officiële europrijs is er nog niet.

Naast de 800 onboard preamp

Wie een andere bas-preamp in pedaalvorm zoekt, komt al snel uit bij SansAmp-achtige ontwerpen zoals de Geddy Lee MP40 Signature SansAmp Limited Edition, maar de logischste vergelijking voor de Codex ligt binnen het eigen merk. De vierbands EQ is rechtstreeks overgenomen van de 800 onboard preamp, dus de klankregeling zelf is bekend terrein. Het grote verschil zit in wat eromheen gebouwd is. De 800 leeft in de bas en is gebonden aan één instrument en de ruimte in het elektronicavak. De Codex staat op de vloer, werkt met elke bas, voegt daar Contour, Attack en een ingangspad aan toe en kan met een voeding tot 18V intern tot ±32V werken. Dezelfde EQ dus, maar met beduidend meer ruimte boven het signaal en zonder dat er een soldeerbout aan te pas komt.