Basgitaar

Marleaux Artio 5: een multiscale vijfsnarige bas met drie pickups

De Marleaux Artio 5 is een fretted multiscale bas in de vorm van de Diva, met drie Delano-pickups en actief/passieve elektronica. Wat kan hij?

Marleaux Artio 5
Marleaux Artio 5. Foto: Thomann

De Marleaux Artio 5 is geen Diva met frets erin, en dat is meteen het beste nieuws over deze bas. Gerald Marleaux heeft een fretted instrument gebouwd dat alleen het silhouet van zijn beroemde fretloze model leent en verder bijna alles anders doet: een geschroefde hals, een bescheiden multiscale-mensuur en een pickupconfiguratie die meer klankkeuzes biedt dan de meeste bassisten in een avond kunnen uitproberen.

Marleaux stelde de Artio eind september 2026 voor op Guitar Summit in Mannheim. Het model bestaat in een vier- en een vijfsnarige versie, voor rechts- en linkshandigen. Dit stuk gaat over de Artio 5.

Waarom geen fretted Diva

De vraag lag al jaren op tafel. De Diva is een uitgesproken fretless-instrument, en klanten vroegen Marleaux steeds weer om dezelfde bas met frets. Lange tijd zei de bouwer uit de Harz daar nee op. Toen hij uiteindelijk toch ja zei, was het met een voorwaarde: het moest een eigen instrument worden, met een eigen constructie en een eigen klank, en niet het bestaande ontwerp met frets erin. Na een reeks prototypes werd dat de Artio.

Van de Diva bleef de bodyvorm over, met de lang uitgerekte bovenste hoorn die er nog altijd futuristisch uitziet. Dat is een kwestie van smaak: wie van strakke, klassieke vormen houdt, wordt hier niet bediend. Daaronder zit een ander concept. De Diva heeft een doorlopende constructie die helemaal op fretless spelen is afgestemd; de Artio krijgt een schroefhals, frets in een waaiervorm en drie pickups in plaats van een fretless-gerichte opzet.

Hout en uitvoeringen

Marleaux bouwt de body tweedelig en laat de houtsoorten van body en top grotendeels aan de koper over. Veel van het gebruikte hout valt onder wat Marleaux Regio Tone Wood noemt: hout uit eigen streek. Linde is een veelgebruikte basis voor de body, met een top in gevlamd hout erop. Hoe zwaar een Artio uiteindelijk wordt, hangt daardoor ook af van de configuratie; een exemplaar met lindebody en gevlamde top kwam uit op ongeveer 4,3 kilo. Dat is voor een vijfsnarige bas met een flinke body en drie pickups geen uitschieter naar boven.

Naast de bestelde instrumenten zijn er kant-en-klare uitvoeringen. De Artio 5 Firestorm heeft een body van walnoot met een top van Movingui Frisé, een Afrikaanse houtsoort met een opvallende, golvende tekening. Sinds oktober 2026 is hij leverbaar. De Artio 5 Darkside Grey gebruikt een lindebody met een satijnen grijze afwerking. Het blijven varianten van hetzelfde model: hals, mensuur, pickups en elektronica zijn gelijk.

Hals en mensuur

De hals is een driedelig esdoornlaminaat met dunne lagen gerookt eiken ertussen, versterkt met carbon. Ook dat hout komt uit de buurt. Hij is met zes schroeven aan de body bevestigd, en de halsvoet past strak in de uitsparing. Marleaux kiest bij de Artio bewust voor een schroefhals in plaats van de doorlopende constructie van de Diva. Een schroefhals wordt doorgaans in verband gebracht met een strakkere attack, en dat past bij een bas die op definitie mikt.

Het toets is standaard van ebben, het enige hout dat van ver komt. Esdoorn, palissander en vogeloogesdoorn zijn opties. De toetsradius loopt op van 12 naar 16 inch: rond bij de kam, voor akkoordgrepen en duimwerk in de lage posities, en vlakker hoger op de hals, waar je snaren buigt en snelle lijnen speelt zonder dat de snaren dichtslaan.

Er zitten 26 frets op, plus een nul-fret. Die nul-fret bepaalt de hoogte van de snaren aan het begin van de hals; de kam zelf geleidt de snaren alleen nog. Bij een multiscale-hals is dat geen detail. Doordat de frets schuin lopen, kom je in de lage posities vaker met je hand tegen de kam aan dan bij een gewone hals, en een scherpe rand voel je dan meteen. Marleaux heeft de kam daar zorgvuldig op afgewerkt. De kambreedte is 41 millimeter, wat voor een vijfsnarige bas aan de smalle kant is en spelers met kleinere handen tegemoetkomt.

Marleaux Artio 5
Marleaux Artio 5. Foto: Thomann

De waaier is gematigd. Marleaux noemt het V-Scale: de G-snaar heeft een mensuur van 33,5 inch, de lage B-snaar 34,5 inch. Het verschil is dus precies één inch. Ter vergelijking: bij Dingwall loopt de lage B op een vijfsnarige bas tot 37 inch. Bij de Artio gaat het niet om een extreem strakke lage B. Het doel is een gelijkmatigere snaarspanning over de hele hals. De lage snaar krijgt iets meer lengte en spanning, de hoge snaren iets minder, en de hoek van de frets blijft zo klein dat de overstap vanaf een gewone bas klein blijft. Wie nooit een multiscale heeft gespeeld, hoeft zijn techniek niet om te gooien. De brug is een eigen Marleaux Custom V-Scale-ontwerp met losse zadels voor de verschillende mensuren. Voor de stemmechanieken gebruikt Marleaux Schaller of Gotoh.

Drie pickups

Het meest bijzondere aan de Artio is wat er tussen de snaren en de body zit. Marleaux werkt samen met Delano, en de configuratie is speciaal voor dit model gemaakt. Bij hals en brug zit een Delano JSBC, een split-coil-pickup. Daartussen zit een Delano Xtender Quad Coil, een pickup met vier spoelen.

Die middelste pickup is de sleutel. De Xtender is schakelbaar tussen single coil, parallel en serie. In single-coil-stand werkt maar een deel van de spoelen en krijg je een slanker geluid met meer nadruk op het hoog, zoals je van een single coil verwacht, inclusief de gevoeligheid voor brom die daarbij hoort. Parallel blijft het geluid helder en open bij minder output, met brom-onderdrukking. In serie gaan de output en het middengebied omhoog: meer vulling, meer vermogen om een versterker of preamp in overdrive te sturen.

Zet daar de twee JSBC’s naast en je hebt een combinatie van humbucker- en single-coil-karakter op drie posities. De hals-JSBC levert de ronde, volle basis, de brug-JSBC de strakke, nasale grom die je van een brugpickup kent, en de Xtender zit op een plek waar weinig basgitaren een pickup hebben. Dat levert klanken op die buiten de bekende hoeken van Jazz Bass en Precision Bass vallen. De Artio heeft daardoor een groot aantal eigen klanken in plaats van één herkenbaar geluid met wat variaties. Bij een instrument met zo’n hoge sustain en definitie als hier is dat een echte keuze: deze bas wil gevormd worden.

Elektronica en bediening

De voorversterker is de Artio 3-band-eq, ontwikkeld met Behn. Het rijtje regelaars: volume, blend, bas, midden, hoog en een passieve toonregeling. Daarnaast zitten er een actief/passief-schakelaar en een split-schakelaar op.

De actief/passief-schakelaar is in de praktijk meer dan een noodoptie voor een lege batterij. Passief, met de toonregeling als enige filter, gedraagt de Artio zich als een traditionele bas: je draait hoog weg en de pickups doen de rest. Actief komt de drieband-eq erbij, met een eigen middenregelaar, en dat is waar de grotere ingrepen zitten. Dat de toonregeling passief is en ook in de actieve stand bruikbaar blijft, maakt het mogelijk om met de eq het laag en midden te zetten en het hoog met de hand bij te stellen, zoals veel bassisten dat bij een passieve bas gewend zijn.

Hier zit ook het echte nadeel van de Artio. Drie pickups, een blend, een Xtender met drie standen, een splitfunctie, actief en passief, een drieband-eq en een toonregeling: dat zijn veel combinaties. Wie een bas oppakt en meteen wil weten welke knop wat doet, moet hier even de tijd nemen. De logica ervan is goed doordacht, maar je moet hem leren. Voor een bassist die op het podium snel tussen een paar vaste klanken wil wisselen, betekent dat thuis eerst uitzoeken welke standen je echt nodig hebt en de rest laten liggen. Dat is geen fout in het ontwerp, maar wel een eigenschap waar je mee moet leven.

Marleaux Artio 5
Marleaux Artio 5. Foto: Thomann

Speelcomfort, staand en zittend

De afwerking is van het niveau dat je bij deze prijs mag verwachten: frets netjes afgewerkt, een vlakke afstelling met lage snaren en een hals die precies in de body zit. Aan de riem hangt de Artio goed in balans. Dat is niet vanzelfsprekend bij een body met zo’n lange bovenste hoorn en een vijfsnarige kop met vijf mechanieken; hier werkt de vorm in het voordeel van de bas. De lange hoorn ondersteunt de balans en voorkomt dat de hals naar beneden duikt. Lange repetities en optredens staand spelen is met deze bas goed te doen.

Zittend ligt het anders. De korte onderste hoorn kan bij langer zittend spelen in je dij drukken. Wie veel thuis of in de studio zittend speelt, merkt dat. Het is een echte beperking van deze bodyvorm, en die hoort bij een bas die vooral voor staand spelen lijkt ontworpen. De vormgeving van de Diva was er niet op gemaakt om als fretted bas op schoot te liggen, en de Artio heeft dat deels geërfd.

Prijs en beschikbaarheid

De Artio 5 kost in de standaardconfiguratie rond de 6.500 euro. De vierssnarige versie begint bij 6.300 euro. De uitvoeringen Firestorm en Darkside Grey staan voor 6.599 euro bij Thomann. Daarmee zit de Artio in het hogere segment van de handgebouwde Europese bassen. Bij een bestelling naar eigen wens bepalen de keuzes in hout en uitvoering de uiteindelijke prijs.

Naast Dingwall en de Diva

De meest voor de hand liggende vergelijking is Dingwall, de bekendste naam in multiscale bassen. Dingwall gaat veel verder met de waaier: bij een vijfsnarige bas loopt de mensuur tot 37 inch voor de lage B, wat een merkbaar strakkere en luidere laagste snaar oplevert, maar ook een hals waar je hand meer moet doen in de lage posities. De Artio kiest voor een veel kleiner verschil en een gevoel dat dichter bij een gewone 34-inch bas blijft. Wie een multiscale wil vanwege de lage B, vindt bij Dingwall een radicaler antwoord; wie de gelijkmatige spanning wil zonder anders te hoeven spelen, zit bij de Artio beter.

De andere vergelijking komt uit eigen huis. De Diva blijft het fretloze model van Marleaux, met de body die ook de Artio heeft. De twee vullen elkaar aan in plaats van te concurreren: dezelfde vorm, maar een totaal ander instrument. Wie fretless speelt, heeft aan de Artio weinig; wie de Diva-vorm wil met frets, kon tot de Artio nergens terecht.

Ons oordeel

De Artio 5 is een bas met een duidelijke eigen opvatting: een bescheiden multiscale, een stevige schroefhals en een pickupconfiguratie die meer klankvarianten biedt dan de meeste bassen in deze klasse. De prijs daarvan is een bediening die je moet leren en een bodyvorm die zittend niet ideaal is. Wie die dingen accepteert, krijgt een uitzonderlijk veelzijdig instrument dat eindelijk bestaat omdat Gerald Marleaux het anders aanpakte dan zijn klanten vroegen.