Roland TD-07KV2 houdt de oude module en vervangt al het andere
De Roland TD-07KV2 krijgt grotere pads, een tweede crash en een bijna kant-en-klaar rek. Wat dat oplevert en waar de oude module tekortschiet.

De TD-07-module kwam eind 2020 uit en is sindsdien amper veranderd. Voor de TD-07KV2 heeft Roland alles eromheen wel vervangen. Je krijgt snare- en tompads uit de V-Drums 3 Series, een rek dat grotendeels al in elkaar zit als je de doos opent, een losse kick tower en twee crashbekkens.
Roland kondigde de kit half oktober aan, samen met de kleinere TD-07DMK2. Die twee vervangen de hele bestaande TD-07-reeks. In de VS kost de KV2 1.099,99 dollar, 200 meer dan de DMK2. Een officiële europrijs heeft Roland nog niet genoemd.
Wie een instapkit van Roland overweegt, komt meestal met drie vragen. Wat is er beter dan bij de vorige versie? Waarom zou je de duurste van de twee nemen? En waar houdt het op? Die drie lopen we hieronder langs.
Wat is er veranderd sinds de eerste TD-07KV?
Het grootste verschil zie je meteen: de pads zijn flink gegroeid. De oude TD-07KV had een snare van 8 inch en toms van 6 inch. Op de KV2 zit een PD-10H van 10 inch als snare, twee PD-8H’s van 8 inch als hangende toms en nog een PD-10H als floor tom.
Dat klinkt als een paar centimeter, maar achter de kit merk je het direct. Een tom van 6 inch is een klein doelwit. Bij een snelle fill ben je dan meer aan het mikken dan aan het spelen. Met 8 inch boven en 10 inch onderin krijg je een verdeling die meer lijkt op een akoestisch stel, met een floor tom die ook echt als de grootste trommel voelt.
De pads komen uit de V-Drums 3 Series, de serie boven de TD-07. Ze hebben twee lagen mesh en een sensor die uit het midden is geplaatst. Dat laatste is meer dan een detail. Bij goedkope mesh-pads krijg je vaak een hotspot: sla je precies op het midden, dan schiet het volume ineens omhoog. De nieuwe opstelling vangt dat grotendeels op. Je kunt de vellen ook stemmen met een stemsleutel, zodat je zelf bepaalt hoeveel rebound je wilt.
Bij de bekkens heeft Roland ook uitgebreid. De hi-hat is een CY-5 van 10 inch op een FD-9-controllerpedaal. Daarboven hangen een CY-8 van 12 inch als eerste crash, een CY-5 van 10 inch als tweede crash en nog een CY-8 van 12 inch als ride. De CY-8’s hebben een bow- en een edge-zone, en je kunt ze afknijpen met je hand.
Onderin staat een losse KD-10, een kick tower met mesh-vel. Die werkt met een enkel pedaal en met een dubbel pedaal. Voor wie naar een akoestische kit wil doorgroeien, is dat belangrijk: je went meteen aan een echte pedaalbeweging tegen een vel, en niet aan een tik op een rubberen blokje.
Een rek dat al half staat
Het rek is misschien de praktischste verbetering. Het komt in twee helften met de klemmen er al op. Je hoeft alleen de middenbuis te verbinden en daarna de pads en bekkens op hun plek te zetten. Iedereen die ooit een uur met een inbussleutel en een vage tekening op de vloer heeft gezeten, snapt waarom dat telt. Roland heeft er ook minder verpakkingsmateriaal omheen gedaan.
Die middenbuis is breder dan op de vorige rekken. Daardoor past de KDQ-8 uit de Quiet Design-serie erop zonder ander rek. Voor drummers in een appartement is dat goed nieuws. Bij een e-kit hoor je de pads in de kamer, maar de buren horen vooral de kick, die via de vloer doorkomt. Een stillere kick kun je later toevoegen.
Het rek heeft vier poten en is van metaal. De hele kit meet 130 bij 110 bij 120 centimeter en weegt 22,3 kilo. Dat is compact genoeg voor een slaapkamer of een hoek van de woonkamer.
De module en de oefenfuncties
De TD-07-module heeft 143 instrumenten, 25 presetkits en ruimte voor 25 eigen kits. Per instrument kun je de stemming en de demping aanpassen. Verder zijn er EQ, ambience en 30 multi-effects. Voor een instapmodule klinkt hij nog altijd sterk. Vooral de akoestische kits staan goed, met snares die in dynamiek meegaan en niet bij elke slag hetzelfde sample afvuren.
Bluetooth 4.2 zit erin voor audio en MIDI. Je streamt een nummer van je telefoon naar de module en speelt mee op je koptelefoon, zonder kabel. Via USB stuur je audio en MIDI naar je computer, met twee kanalen in en twee uit.

Wat Roland aan de module heeft veranderd, zit in de Coach-modus. Die heeft oefeningen als Time Check, waarbij de module bijhoudt hoe strak je op de klik speelt, en Quiet Count, waarbij de metronoom een paar maten wegvalt en je zelf de tel moet vasthouden. Auto Up/Down schroeft het tempo stap voor stap op of af. De metronoom loopt van 20 tot 260 BPM en je kiest zelf de maatsoort, de notenwaarde en het kliktoon.
Daarbij krijg je gratis toegang tot Drum Pass van Melodics, een pakket interactieve lessen dat op de V-Drums is afgestemd. Voor een beginner die geen leraar heeft, maakt dat het verschil tussen een kit die na drie maanden onder een laken staat en een kit waar je elke avond op zit.
Waarom niet gewoon de TD-07DMK2?
De twee kits delen veel. De module is hetzelfde, net als de PD-10H-snare, het rek en de KD-10-kick. Ook de oefenfuncties en Drum Pass zitten bij allebei. Het verschil zit in de rest van de pads.
De DMK2 heeft drie toms van 8 inch, dus ook een floor tom van 8 inch. Er zit één crash op, en zowel die crash als de ride zijn CY-5’s van 10 inch. Wel staat er een extra bekkenarm op het rek voor een tweede crash later. De hi-hat zit op een eenvoudiger pedaal.
De KV2 heeft dus een grotere floor tom, een tweede crash, 12-inch pads voor de ride en de eerste crash en het FD-9-pedaal. Van die vier is de ride misschien de belangrijkste. Een ride van 10 inch is krap als je er groove op speelt, en dat doe je bij veel stijlen bijna het hele nummer. Op 12 inch heb je ruimte om je stick te laten liggen waar hij hoort.
Het FD-9 is een steviger pedaal dat beter aanvoelt bij het openen en sluiten. Ook dat merk je vooral als je al wat langer speelt. Een beginner mist het eerste halfjaar misschien niets, maar daarna ga je het verschil wel voelen.
Wie de DMK2 koopt en later toch een tweede crash en een grotere ride wil, betaalt die pads los. Dan ben je al snel meer kwijt dan het verschil tussen de twee kits. Wat ons betreft is die 200 dollar extra goed besteed, tenzij je echt geen ruimte hebt. De DMK2 neemt namelijk minder plek in, en in een kleine studentenkamer kan dat de doorslag geven.
Waar loopt hij tegen zijn grenzen aan?
De module is de oude, en dat merk je op een paar plekken. Het meeste valt pas op als je langer speelt of iets meer wilt dan thuis oefenen.
De hi-hat beweegt niet
De hi-hat is een vaste CY-5-pad op een standaard. Het FD-9-pedaal leest hoe ver je voet het pedaal indrukt, en de module past het geluid daarop aan. Open, gesloten en half open klinken prima. Toch beweegt er niets onder je stick. Een foot splash of een hi-hat die je met je voet laat ‘ademen’ voelt op deze manier anders dan op een echte hi-hat. Voor iemand die van een akoestisch stel komt, is dit het grootste gemis.
Geen bell en een omweg voor de cross-stick
De ride heeft geen aparte bell-zone. Wil je een bell-geluid, dan wijs je het in het menu toe aan de edge. Dan ben je de edge kwijt als gewone ride-klank. Bij de cross-stick op de snare is het hetzelfde verhaal: ook die zet je via het menu aan. Voor oefenen is dat te doen. Voor een nummer waarin je tijdens het spelen wisselt tussen cross-stick en backbeat is het onhandig.
De toms zijn op deze module single-zone. Een rimshot op een tom triggert dus geen apart geluid. Bij funk of rock mis je dat af en toe, voor de meeste beginnersstof niet.

Weinig uitgangen
De module heeft één stereo-uitgang op een mini-jack, en een mix-ingang voor een extern apparaat. Voor thuis met een koptelefoon is dat genoeg. Op een podium of in een studio wil je de kick, de snare en de rest liever apart naar de tafel sturen, en dat gaat niet. De USB-audio heeft ook maar twee kanalen.
Wie wil opnemen, haalt meer uit MIDI via USB. Je neemt je spel als MIDI op in je DAW en laat een drumplugin het geluid maken. Dan kun je achteraf nog alles mixen en heb je de beperkte uitgang niet nodig.
Een klein scherm en een diep menu
Het scherm heeft twee regels. Een kit kiezen of de metronoom aanzetten gaat snel, maar de effecten en een deel van de metronoomopties zitten een paar lagen diep. Een eigen kit bouwen kost dus wat geduld.
Wat er niet in de doos zit
Een kick-pedaal en een kruk moet je zelf kopen, net als een koptelefoon en sticks. Reken op een flink extra bedrag als je die nog niet hebt. Een fatsoenlijk pedaal en een kruk die je rug niet sloopt zijn geen plekken om te bezuinigen.
Hoe de V-Drums 3-pads het in deze kit na een paar jaar spelen houden, moet nog blijken. De serie waar ze vandaan komen, heeft wel een goede naam op dat punt.
Welke kit voor welke drummer?
Voor een beginner in een appartement is de TD-07KV2 een logische keuze. Het rek staat snel, de oefenfuncties houden je bezig en met de KDQ-8 kun je later het geluid via de vloer flink terugdringen. De grotere pads zorgen ervoor dat je technieken leert die je later op een akoestische kit gewoon meeneemt.
Is de ruimte echt krap of het budget strak, dan doet de TD-07DMK2 grotendeels hetzelfde. Je levert in op de floor tom, de ride en de tweede crash, maar de module, de snare en de kick zijn identiek.
Voor wie na jaren terugkomt op het drumstel, is de KV2 prettig om weer in te komen. De vaste hi-hat en de ontbrekende bell zullen je op den duur wel storen. Bij Roland kom je dan uit bij de TD-17-kits, met meer zones per pad en een uitgebreidere module.
Wil je een andere padsoort uitproberen, kijk dan naar de Yamaha DTX6K2-X. Yamaha gebruikt siliconen vellen in plaats van mesh. Die voelen anders aan onder je stick, en de kit is duurder. De Alesis Strata Core is de kit om ernaast te leggen als je vooral veel trommels en bekkens voor je geld wilt. Roland wint het daar in onze ogen op triggering en oefenfuncties.
Wie vooral opneemt of optreedt, groeit snel uit deze module. Als MIDI-controller voor een drumplugin doet hij het wel prima, en daarvoor is de kit met deze pads eerder te goed dan te zwak.
In de VS ligt de TD-07KV2 sinds oktober in de winkel. Een officiële europrijs heeft Roland nog niet genoemd.


