Nano Industries ISO-F1 brengt isolator en DJ-filter samen in één kast

De ISO-F1 van Nano Industries is geen effectapparaat dat je klank verandert. Het is een manier om dezelfde isolator en hetzelfde filter mee te nemen naar elke booth, ongeacht welke mixer daar staat. Dat idee is sterk en de uitvoering is doordacht. Alleen de stroomvoorziening past niet helemaal bij de ambitie.

Nano Industries komt uit Valencia en maakt sinds 2018 Eurorack-modules, waaronder de Octa Drum Machine, de ARC Generator en de ST-Filter. De ISO-F1 is het eerste product van de nieuwe Performance-lijn en het eerste losse apparaat van het merk. Het werd eind juni 2026 aangekondigd en is sinds september 2026 te koop. De fabrikant noemt de huidige uitvoering ISO-F1 V.01 [2026]. In sommige vroege berichten heette hij nog Performance ISO-F. De prijs is 649 euro inclusief btw.

Er is geen voorganger om hem tegen af te zetten. De logische vergelijking is daarom de isolator of het filter dat al in een DJ-mixer zit, en de handvol losse apparaten die hetzelfde proberen.

Wat een isolator anders doet dan een EQ

Wie alleen met de EQ van een clubmixer werkt, kent het verschil misschien niet direct. Een gewone kanaal-EQ heeft meestal een beperkt bereik naar beneden. Je haalt wat laag weg, maar het verdwijnt niet. Een isolator splitst het signaal in drie banden en kan elke band volledig dichtdraaien. Draai je het laag weg, dan is de kickdrum echt weg. Dat maakt het een gereedschap voor overgangen en spanningsopbouw, niet voor correctie.

De ISO-F1 heeft drie banden: low, mid en high. Elke band heeft een volledige kill en die is ook direct met een knop te activeren, zonder eerst de draaiknop helemaal terug te zetten. Naar boven kun je kiezen hoeveel ruimte je wilt: +6, +9 of +12 dB. Dat is meer dan een detail. Met +12 dB boost op de masterbus loop je in een club met een strakke limiter snel tegen de grens aan. Met +6 dB heb je minder spektakel, maar ook minder kans dat de installatie gaat clippen. Dat je dit per situatie kunt kiezen, is precies wat je wilt bij een apparaat dat in steeds andere ketens terechtkomt. De fabrikant noemt dat ook expliciet als bedoeling: het gainbereik afstemmen op de techniek ter plekke.

Waar de banden splitsen

In een mixer met isolator ligt het kantelpunt tussen de banden meestal vast. Bij de ISO-F1 is het instelbaar. Het scheidingspunt tussen low en mid kan op 100, 200 of 400 Hz, dat tussen mid en high op 1,5, 2 of 3 kHz.

Dat klinkt technisch, maar het heeft direct gevolgen voor het spelen. Met de lage grens op 100 Hz pak je bij een kill vooral sub en de onderkant van de kick, en blijft de body van een baslijn grotendeels staan. Op 400 Hz verdwijnt er veel meer: ook het lage deel van snaren, zang en toms. Hetzelfde geldt boven: op 1,5 kHz valt bij een high-kill ook een flink stuk van de aanwezigheid van zang weg, op 3 kHz blijven die middens langer intact en neem je vooral hihats en lucht mee. Voor een house-set waarin je de bas wilt wegnemen terwijl de groove doorloopt, wil je een andere instelling dan voor een liveset met een synthesizer die veel energie rond 300 Hz heeft.

In de test die AMAZONA.de publiceerde, worden extra crossoverwaarden genoemd, zoals 150 en 300 Hz en 1 en 4 kHz. Die komen niet terug in de officiële specificaties. Wij houden ons aan de drie standen per grens die de fabrikant en de verkoopspecificaties noemen.

Het filter naast een mixerfilter

De tweede helft van het apparaat is een DJ-filter zoals veel mixers dat ook hebben: één knop die naar links als laagdoorlaatfilter werkt en naar rechts als hoogdoorlaatfilter. In het midden zit een klikpunt waar het filter niets doet. Daarnaast is er een aparte resonantieknop, zodat je de piek rond de cutoff zelf kunt bepalen. Veel mixerfilters bieden die regeling niet of alleen als vaste waarde.

De fabrikant spreekt van een resonant, volledig analoog filter en het hele signaalpad is gebalanceerd en analoog. Dat betekent ook dat er geen AD- en DA-conversie in de keten zit, wat bij een apparaat op de master een reëel voordeel is: je voegt geen extra conversiestap toe aan een signaal dat al uit een digitale mixer of speler komt.

Isolator en filter hebben elk een eigen bypass-knop met verlichting. Je kunt dus de isolator in de keten laten en het filter uitschakelen, of andersom, en de isolator en het filter apart vergelijken met het droge signaal. Daarnaast is er een shift-knop voor tweede functies. Alle knoppen en toetsen hebben RGB-leds die de status laten zien. De recensent van AMAZONA.de hoorde naar eigen zeggen geen ploppen of klikken bij het schakelen. Dat is één waarneming, maar het is wel het punt waar een apparaat op de master op afgerekend wordt.

Losse kast tegenover ingebouwd

Hier zit het belangrijkste argument voor de ISO-F1. Een DJ kiest zelden de mixer in een club. De ene keer staat er een mixer met een uitstekende isolator, de andere keer een met een filter dat anders reageert dan je gewend bent, en soms heb je geen van beide. Met een losse isolator neem je je eigen bediening mee. De fabrikant zegt dat zelf ook vrij letterlijk en het is een terecht verkoopargument.

Tegelijk is dit ook de zwakte van het concept. Een apparaat op de master moet ergens in de keten. Nano noemt drie plekken: tussen mixer en geluidsinstallatie, vóór een instrument, of op een volledige stereomix. De eerste is voor DJ’s de voor de hand liggende. Heeft de mixer een master-insert, dan is dat de nette oplossing. Zo niet, dan zit de ISO-F1 tussen de masteruitgang van de mixer en de installatie in, en ben je afhankelijk van de medewerking van de technicus. In de test van AMAZONA.de werd hij met een Allen & Heath XONE:96 gebruikt; de recensent vond een master-insert handig, maar niet noodzakelijk.

De aansluitingen zijn 6,3 mm-jacks, TRS en gebalanceerd: twee in, twee uit. XLR ontbreekt. Voor de masteruitgang van veel clubmixers betekent dat een adapterkabel, zeker als de installatie op XLR binnenkomt. Dat is geen ramp, maar je moet het in je tas hebben.

Voor liveperformers met een synthesizer of drummachine is het verhaal eenvoudiger. Zet de ISO-F1 achter een instrument of groepsuitgang en je hebt een bandsplitter met kills die de meeste instrumenten niet aan boord hebben. Dat het merk uit de modulaire hoek komt, is hier zichtbaar: het apparaat is net zo goed bedacht voor iemand met een Eurorack-case als voor iemand met twee draaitafels.

Behuizing en plaatsing

De kast is CNC-gefreesd aluminium, net als de knoppen. Het apparaat meet 278 x 62 x 84 mm en weegt 1,0 kg. Het is smal en hoog, en dat is bewust: hij kan horizontaal of verticaal staan. Bij het draaien van het apparaat kun je de knoppen loshalen, draaien en weer vastzetten met een meegeleverde inbussleutel, zodat de markeringen goed staan. Volgens de test kan ook de richting van de leds worden aangepast.

In de behuizing zit een standaard waarmee je het apparaat op 84 of 106 mm hoogte zet. Volgens Nano is die afgestemd op de hoogte van gangbare DJ-mixers, zodat de ISO-F1 er als een extra kanaal naast staat. Daarnaast zitten er twee magneten in de kast waarmee je hem aan de voor- of zijkant van een mixer kunt bevestigen. Op een volle booth is dat handig. De recensent wijst wel op twee nadelen: magneten kunnen het oppervlak of de opdruk van een mixer bekrassen, en je moet ervoor zorgen dat je geen ventilatieopeningen afdekt. Ook de ISO-F1 heeft zelf ventilatie, bedoeld voor lange sets.

Een transportcase zit bij de levering, net als de voeding en een USB-C-kabel. Voor een apparaat dat bedoeld is om mee te reizen, hoort dat er ook bij.

Stroom via USB-C

Hier wringt het. De ISO-F1 wordt gevoed via USB-C met een externe adapter van 5 volt en 2 ampère. Er is geen aan-uitschakelaar. Volgens de AMAZONA.de-test moet je de stekker eruit trekken om het apparaat uit te zetten.

Dat is bij een desktopsynthesizer een kleinigheid. Bij een apparaat dat in het masterpad van een club zit, is het iets anders. Als de USB-C-stekker los raakt, valt de ISO-F1 uit en valt het signaal weg. De recensent noemt precies dat risico bij liveopstellingen. Een USB-C-connector is niet ontworpen om aan een kabel te trekken die ergens achter een mixer hangt en het heeft geen vergrendeling. Bij een kanaal-effect of een synthesizer hoor je dat in één stem; hier valt de hele zaal stil.

Nano zegt dat het apparaat een gecontroleerd opstartgedrag heeft en de laatste toestand direct herstelt. Dat beperkt de schade na een onderbreking, maar het lost de onderbreking zelf niet op. In de praktijk betekent het dat je de kabel goed wegwerkt en ontlast. Een vergrendelbare voedingsaansluiting of een passieve doorlus bij stroomverlies had beter gepast bij een apparaat dat voor de master bedoeld is.

Overigens is USB-C ook een voordeel: de 5 volt vind je op veel plekken, en een powerbank met voldoende vermogen is in principe een uitwijkmogelijkheid.

Andere losse isolators en filters

Veel losse DJ-effecten met filter en isolator samen zijn er niet. Dat zegt meer over de markt dan over de ISO-F1, maar het betekent wel dat vergelijken lastig is.

Menura Audio heeft een vergelijkbare aanpak, maar in aparte apparaten: de MDFX ISO3 als driebandsisolator en een losse HPF LPF als filter. Wie isolator en filter bij Menura wil combineren, heeft dus twee apparaten, twee voedingen en meer bekabeling. De ISO-F1 is op dat punt compacter. Wie alleen een isolator nodig heeft of zijn filter al in de mixer heeft zitten, heeft bij een losse oplossing juist minder overbodige onderdelen.

Aan de goedkope kant staat Omnitronic met de ISO-23 MK2 als isolator en de EQ-25 MK2 als equalizer. Dat zijn rackgerichte apparaten van een andere orde, zonder filter, zonder magneten of standaard, en zonder de bediening die op performance is gericht. Wie vooral een vaste isolator in een installatie wil, zit daar praktisch goed. Wie iets wil dat elke avond mee naar een andere booth gaat, mist dan juist wat de ISO-F1 bijzonder maakt.

Een andere route is een mixer met een eigen isolator, zoals de MasterSounds Two Valve MK2 in de hoek van de rotary-mixers. Dan zit alles in één apparaat, maar dan neem je ook een volledige mixer mee. Dat is precies wat de ISO-F1 probeert te voorkomen.

Prijs en plaats in de markt

649 euro is veel geld voor een isolator met filter. Tegelijk zit er geen digitale rekenkracht in die de prijs moet rechtvaardigen; het gaat om een analoog, gebalanceerd stereopad, een gefreesde aluminium kast, instelbare crossover en gain, een resonant filter en een complete set accessoires. Het apparaat is gemaakt door een klein merk dat voor de eerste keer buiten Eurorack treedt. De prijs ligt dicht bij die van een eenvoudige tweekanaalsmixer, en dat is de vergelijking die veel DJ’s zelf zullen maken.

Ons oordeel

De ISO-F1 doet wat hij belooft op de punten die ertoe doen: een volledig analoog pad, isolatorbanden die echt dicht kunnen en een crossover en gainbereik die je aan de zaal aanpast. De bouw en plaatsing zijn beter doordacht dan bij de meeste losse DJ-effecten. Dat zo’n apparaat op de master hangt aan een onvergrendelde USB-C-stekker zonder schakelaar, is het ene ontwerpbesluit dat niet bij de rest past.