HEDD Audio HEDDphone TWO: lichtere open AMT-hoofdtelefoon voor mixen en masteren

Wat heb je eigenlijk aan een hoofdtelefoon die is gebouwd rond een principe dat je vooral kent als tweeter in studiomonitors?

Best veel, als je mixt en mastert en vooral wilt horen wat er in het midden en hoog gebeurt. De Air Motion Transformer, kortweg AMT, is een gevouwen membraan dat lucht niet naar voren duwt zoals een conus, maar tussen de plooien samenperst en uitstoot. In luidsprekers zit zo’n driver meestal alleen bovenin het spectrum. HEDD Audio bouwde er met de oorspronkelijke HEDDphone een complete hoofdtelefoon omheen. Die klonk indrukwekkend, maar was ook groot, zwaar en lastig op te zetten. De HEDDphone TWO, die in 2023 verscheen, is het antwoord van HEDD op precies die kritiek.

Een tweeter die het hele spectrum doet

Het AMT-verhaal van HEDD gaat verder terug dan het merk zelf. Medeoprichter Klaus Heinz was hoofd R&D bij ADAM Audio en werkte daar al aan AMT-tweeters. In 2015 begon hij met zijn zoon Frederik Knop HEDD in Berlijn, waar de hoofdtelefoons nog altijd met de hand worden geassembleerd en getest.

De eerste HEDDphone liet zien dat een AMT ook laag kan weergeven, mits je het membraan slim genoeg vormgeeft. HEDD noemt de techniek daarachter Variable Velocity Transformation, of VVT. Daarmee haalt het merk volgens eigen opgave een frequentiebereik van 10 Hz tot 40 kHz uit één driver, zonder crossover of tweede element. Bij de TWO is dat principe niet vervangen maar herzien. Het diafragma is nog altijd van Kapton, een polyimidefolie die licht en stijf is, en HEDD spreekt van verbeterde transiëntweergave en een natuurlijker timbre ten opzichte van de eerste generatie.

Dat klinkt als typische fabrikantentaal, maar de kern is goed te volgen. Een licht membraan met een groot oppervlak reageert snel op een plotselinge attack, en dat merk je bij percussie, plukgeluiden en de eerste milliseconden van een snaar. Detail en snelheid waren bij het origineel al het sterkste punt, en de TWO bouwt daarop voort in plaats van een andere richting in te slaan.

Gewicht en pasvorm tegenover het origineel

Hier zit de grootste en meest tastbare verandering. De oorspronkelijke HEDDphone was een flinke kluif om een hele sessie te dragen. De TWO weegt 550 gram, ongeveer een kwart minder. HEDD gebruikte daarvoor lichtere materialen, waaronder carbon en magnesium, en de oorschelpen zijn ondieper geworden. Licht is hij daarmee nog steeds niet: 550 gram blijft fors voor een hoofdtelefoon, en wie gewend is aan een doorsnee studiomodel voelt het verschil meteen.

De hoofdband is volledig anders opgezet. Het origineel had een vrij eenvoudige klemconstructie. De TWO gebruikt de HEDDband, een systeem van riemen waarmee je hoogte, breedte, kromming en klemkracht apart instelt. Op papier is dat ideaal, omdat bijna elke hoofdvorm erin past en het gewicht beter wordt verdeeld. In de praktijk vraagt het geduld. De riemen stel je af terwijl de hoofdtelefoon niet op je hoofd zit, dus het wordt afstellen, opzetten, voelen, weer afzetten en opnieuw proberen. Heb je eenmaal de juiste stand gevonden, dan blijft die zitten. Wie de hoofdtelefoon deelt met collega’s of studenten, is daar wel vaker mee bezig.

Bij sommige hoofdvormen drukt de band aan de zijkant bovendien behoorlijk stevig, ook na afstellen. De klemkracht kun je verminderen, maar een hoofdtelefoon van dit gewicht heeft enige grip nodig om niet te verschuiven. Voor lange sessies werkt de TWO voor veel mensen prima, maar niet voor iedereen.

Klank: het midden voorop

Over het basiskarakter van de TWO bestaat weinig discussie. Het is een heldere, gedetailleerde en gebalanceerde hoofdtelefoon met een duidelijk middengebied. Zang, gitaren, snare en piano staan scherp afgetekend, en kleine verschillen in EQ of compressie in het midden en hoog midden hoor je direct terug. Juist daar neem je in een mix de meeste beslissingen, dus dat is een zinnige prioriteit voor een werkinstrument.

Ten opzichte van het origineel is de presentatie vooral samenhangender geworden. De overgang tussen laag en laag midden loopt vloeiender, en juist in het laag was de eerste HEDDphone niet helemaal overtuigend. Het stereobeeld is precies: instrumenten staan op een duidelijke plek en frequentiegebieden lopen niet in elkaar over. De presentatie voelt open, meer als luisteren naar goede monitors dan naar iets dat tegen je oren zit. Extreem breed is het stereobeeld niet; de TWO wint het op plaatsing en scheiding, niet op spektakel.

De klank is eerder ontspannen dan opdringerig. Het hoog schreeuwt niet, en dat maakt de TWO geschikt voor lange sessies. Wie een hoofdtelefoon zoekt die details uitvergroot, krijgt hier iets anders: de detaillering komt uit snelheid en resolutie, niet uit een opgekrikt hoog.

Het laag en het hoog

In het laag is de TWO het minst eenduidig. Het is niet aangezet: er zit geen extra bult die een mix voller laat klinken dan hij is. Wat er is, is strak en gecontroleerd, met een goed gedefinieerde bas die netjes aansluit op het laag midden. Een kick en een baslijn zijn goed uit elkaar te houden. De diepste subbas staat echter minder nadrukkelijk vooraan dan bij sommige planar-magnetische concurrenten, en voor genres die zwaar op dat gebied leunen is dat een punt om rekening mee te houden. Het opgegeven bereik tot 10 Hz zegt iets over wat de driver kan, niet over hoe luid dat gebied in verhouding klinkt.

Aan de bovenkant geldt iets vergelijkbaars. De 40 kHz uit de specificaties is vooral een technisch gegeven. In het hoorbare hoog reikt de TWO niet opvallend ver door en klinkt hij eerder beheerst dan luchtig. Dat past bij de ontspannen tuning, maar wie veel lucht en glans in het allerhoogste register wil horen, merkt dat de nadruk duidelijk op het midden ligt.

HEDD bracht in 2024 trouwens de TWO GT uit, een versie met een vollere tuning en meer luxe in het comfort, uitdrukkelijk gericht op luisteren. Dat zegt ook iets over de TWO: die is bewust de nuchtere werkversie van de twee.

Aandrijven en aansluiten

Met een impedantie van 41 ohm lijkt de TWO makkelijk aan te sturen, maar de gevoeligheid vertelt een ander verhaal: 89 dB bij 1 mW is laag. De hoofdtelefoon heeft dus vermogen nodig, meer dan de gemiddelde laptopuitgang of een eenvoudige hoofdtelefoonuitgang op een kleine audio-interface levert. Op een zwakke uitgang draai je de volumeknop ver open en verlies je headroom. Een degelijke hoofdtelefoonversterker of een interface met een stevige hoofdtelefoonuitgang is hier geen luxe. Het origineel was op dit punt al veeleisend, en daar is met de TWO niets wezenlijks aan veranderd.

In de standaarduitvoering krijg je twee kabels van 2,2 meter mee: een met een 6,35 mm-jack en een gebalanceerde met een 4,4 mm-plug. Daarbij zitten adapters van 6,35 naar 3,5 mm en van 4,4 mm naar XLR, zodat je op vrijwel elke studioversterker of audiofiele hoofdtelefoonversterker terechtkunt. Dat de gebalanceerde optie standaard meekomt, is bij deze gevoeligheid ook nuttig: veel gebalanceerde versterkers leveren meer spanning.

Open, en dat hoor je ook buiten de oorschelpen

De achterkant van de oorschelpen is zeer open, en dat heeft twee gevolgen. Je hoort je omgeving goed, dus in een rumoerige ruimte of onderweg heb je weinig aan de TWO. En de omgeving hoort jou. Voor mixen en masteren is dat geen probleem, maar tijdens opnames lekt het geluid uit de hoofdtelefoon makkelijk in een nabije microfoon. Een zanger met een gevoelige condensator voor zijn neus of een akoestische gitaar met een microfoon op twintig centimeter is precies de situatie waarin je een gesloten hoofdtelefoon pakt. Daarin verschilt de TWO niet van zijn voorganger: het is een controlekamerhoofdtelefoon, geen tracking-hoofdtelefoon.

In de doos, en de UNPLUGGED-uitvoering

De standaarduitvoering is opvallend compleet. Naast de kabels en adapters zitten er reserve-oorkussens in en een stevig reisetui. HEDD geeft vijf jaar garantie, op voorwaarde dat je het product registreert. Bij een hoofdtelefoon met verstelbare riemen en een ongebruikelijke driver is dat geen overbodige zekerheid.

Sinds eind november 2025 is er ook een HEDDphone TWO UNPLUGGED. Die is technisch gelijk aan de standaarduitvoering en klinkt volgens HEDD hetzelfde, maar wordt geleverd zonder kabels.

De standaarduitvoering met kabels kwam uit voor 1999 euro en ligt inmiddels lager; bij Thomann staat hij voor 1899 euro. De UNPLUGGED-uitvoering is daar te vinden voor 1444 euro. Wie al een passende kabel met de juiste connectoren heeft, bespaart daarmee een flink bedrag op dezelfde hoofdtelefoon.

Tegenover de ADX5000 en de LCD-X

In deze prijsklasse staat de TWO niet alleen. De Audio-Technica ATH-ADX5000 is ook een open hoofdtelefoon voor kritisch luisteren, maar dan met een dynamische driver en een veel lager gewicht. Wie vooral moeite heeft met de massa van de TWO op het hoofd, vindt daar een duidelijk ander uitgangspunt. De Audeze LCD-X is een planar-magnetisch model dat in veel studio’s staat en zelf ook geen lichtgewicht is. Planar-magnetische hoofdtelefoons staan bekend om een diep en strak laag, en dat is precies het gebied waar de TWO zich niet op profileert. Het verschil zit dus niet in welke beter is, maar in waar de nadruk ligt: bij de TWO in het midden en in snelheid.

Voor een lager budget is er de Ollo X1, die met een correctieplugin wordt geleverd. Dat is een heel andere benadering: een betaalbaardere hoofdtelefoon die softwarematig wordt rechtgetrokken, tegenover een dure hoofdtelefoon die het van de driver zelf moet hebben.

Ons oordeel

De HEDDphone TWO is wat een tweede generatie hoort te zijn. HEDD heeft het sterkste punt van het origineel bewaard, de snelheid en detaillering van de AMT-driver, en tegelijk de bekende bezwaren aangepakt. Lichter, kleiner, beter verstelbaar en in het laag samenhangender: dat zijn concrete verbeteringen, geen cosmetica.

Maar de TWO blijft een hoofdtelefoon met duidelijke eisen. Hij is nog altijd zwaar, de HEDDband vraagt geduld voordat hij goed zit, de lage gevoeligheid maakt een goede versterker nodig en de open bouw beperkt hem tot de controlekamer. Het laag is strak en eerlijk, maar wie veel subbas wil beoordelen, krijgt niet alles even nadrukkelijk voorgeschoteld. Voor mixwerk waarin het middengebied de doorslag geeft, is de TWO een sterk en precies gereedschap. Als universele hoofdtelefoon voor alles in de studio is hij minder geschikt, en zo is hij ook niet bedoeld.

Wie zijn kabels al op orde heeft, kan met de UNPLUGGED-uitvoering bovendien flink goedkoper instappen, zonder iets in te leveren aan de hoofdtelefoon zelf.