Muzieknieuws

Blondie brengt 'Come Back Home' uit, geschreven door Lucius, als tweede single van High Noon

Blondie bij het slot van een concert in The Roundhouse
Blondie bij het slot van een concert in The Roundhouse. Foto: Raph_PH

Blondie heeft ‘Come Back Home’ uitgebracht, de tweede single van het nieuwe album High Noon. Niemand van de band schreef eraan mee. Het nummer komt van Jess Wolfe en Holly Laessig van Lucius, die ook de vocale harmonieën zingen. Chris Stein kende de twee vooraf niet eens.

In een interview met NME vertelde Stein hoe het nummer bij de band terechtkwam. Producer John Congleton had met Lucius gewerkt en speelde het door aan Blondie. “We hebben er niet echt samen aan gewerkt”, zei Stein. “Ik hoorde de track en vond hem heel goed voor Debbie. Het leek perfect te passen.” Van het duo wist hij alleen dat het in Los Angeles goed bekendstaat. Blondie maakte het nummer daarna af.

Een lied over te lang weg zijn

Wolfe en Laessig schreven ‘Come Back Home’ als een persoonlijk nummer. Ze hadden een paar jaar getoerd en wilden iets kwijt over hoe afstand en het leven onderweg je hoofd en je relaties in de war kunnen schoppen. Dat liedje belandt nu bij een band die al decennia onderweg is. Een beter publiek voor dat onderwerp is lastig te vinden.

Het duo is er zelf ook behoorlijk van onder de indruk. In een verklaring noemen ze Debbie Harry het ultieme vrouwelijke icoon van punk, rock en disco, een artiest die de weg vrijmaakte voor vrouwen in de muziek. “We hadden nooit gedacht dat een nummer van ons deel zou worden van het Blondie-verhaal.”

Het nummer begint ingetogen en melodieus en bouwt dan op naar een breed refrein met gelaagde zang en een krachtige bridge. De tekst is weemoedig: iemand die verlangt naar een plek om tot rust te komen. Stein moest bij de demo meteen denken aan ‘Down to the River to Pray’ van Alison Krauss uit de film O Brother, Where Art Thou?. Hij hoort er “dezelfde spookachtige, bijna spirituele sfeer in, met eenvoud en ingehoudenheid”, en vindt het ook “een beetje country”. Harry kreeg kippenvel toen ze het voor het eerst hoorde.

Bij de single hoort een visualiser van Rob Roth, die sinds No Exit met Blondie samenwerkt. Untold Studios produceerde de visualiser.

Blondie
Blondie. Foto: Raph_PH

Opgenomen in één ruimte

High Noon is het twaalfde studioalbum van Blondie en het eerste nieuwe werk sinds Pollinator uit 2017. Dat het zo lang duurde, lag niet aan een gebrek aan ideeën. “Het voelde vijf jaar geleden eigenlijk al als het juiste moment”, zei Stein, maar de logistiek was ingewikkeld. Een Blondie-plaat maken is voor hem telkens als een film maken: het kost veel tijd en er moeten veel onderdelen op hun plek vallen.

De sessies begonnen in 2022 in New York, opnieuw met John Congleton, die ook Pollinator produceerde. Een deel van de nummers is nog ouder. Veel materiaal is samen in dezelfde ruimte opgenomen, niet laag voor laag apart. David Wrench kwam later voor aanvullende productie en de mix.

Het gebrek aan haast deed vooral de teksten goed. Harry vertelde dat er dit keer geen strakke deadline was, waardoor ze langer over haar teksten kon nadenken. Stein vindt dat te horen: “Ik noem het niet graag volwassen, maar het is zoiets.”

De grote stad

Harry heeft het album eerder “klassiek Blondie” genoemd en legde in hetzelfde interview uit wat ze daarmee bedoelt. De band heeft altijd veel stijlen willen combineren, met invloeden uit het eigen leven, “zoals wonen in een grote metropool met veel verschillende etniciteiten”.

Blondie met de bandleden aan het einde van een concert
Blondie met de bandleden aan het einde van een concert. Foto: Raph_PH

Dat zie je terug op de tracklist van dertien nummers. Opener en eerste single ‘Spectral Eyes’ kwam in oktober uit. Dat nummer is geschreven door Johnny Marr, die er ook gitaar op speelt. ‘Tambo Tambo’ is een cumbia, met Zach Condon van Beirut en percussionist Ismael “Izzy” Baez. Stein schreef ‘Heartbreak Kid’ met Johnny Thunders in gedachten, een knipoog naar de downtown-roots van de band in New York. ‘Sleepwalking’ komt van Sex Pistols-bassist Glen Matlock. ‘Man Who Had No Face’, van Stein en Harry samen, draait om pulserende toetsen en elektrische gitaar.

High Noon verschijnt op 26 februari 2027 bij BMG, op zwart vinyl en cd. Een beperkte oplage op doorzichtig ecovinyl ligt bij een aantal winkels, en de officiële Blondie-winkels verkopen een rode vinyleditie en een cassette.

De laatste opnames van Clem Burke

Onderweg kreeg het album een betekenis die bij het begin van de opnames niemand kon voorzien. High Noon bevat de laatste opnames van Clem Burke, de drummer en medeoprichter van Blondie, die in april 2025 overleed. Hij bepaalde vanaf het begin mee hoe de band klonk.

Eén nummer laat die geschiedenis extra duidelijk horen. ‘Little Metal Drummer’ stond oorspronkelijk op Heart On A Wall, het solodebuut van toetsenist en medeoprichter Jimmy Destri. Harry en Burke speelden allebei mee op die eerste versie. Decennia later neemt Blondie het opnieuw op, met Burke achter de drums.

Blondie - Come Back Home (Visualiser)